เมื่อความรู้สึกกระจัดกระจาย

คืนนี้เป็นอีกคืนที่ความคิดกระจัดกระจาย  ไม่รู้ว่าตัวเองเจอเข้ากับสถานการณ์อะไร  หรือว่าควรเดินไปทางไหน  ผมอยากให้มีใครสักคนบอกผม  ว่าผมควรทำอย่างไร

บางทีผมก็สงสัยนะว่า  จะมีไหม  สักครั้งที่จะได้มีความสุข   นานๆ  และก็ยาวๆเหมือนคนอื่นๆ  มีความสุขเกิน 6 เดือน เหมือนกับคนอื่นเขาบ้าง

สงสัยว่าจะได้มีโอกาศอีกสักครั้งไหม  ผมไม่โทษ  เพราะทั้งหมดมันเป็นความผิดของผมเอง

ถ้าผมดีกว่านี้  หรือน่าสนใจมากกว่านี้  ชีวิตผมคงมีโอกาศจะมีใครสักคนได้  ใครสักคนที่รักกันด้วยหัวใจจริงๆ

หลายครั้งที่หลายคนบอกกับผมว่า  ผมรักไม่เป็น  ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าความรักคืออะไร  มันก็คงจริงอย่างที่เขาว่า   ณ ตอนนี้ผมไม่รู้  ...  ว่ามันคืออะไร


ความรู้สึกเหมือนโดนดูถูกความรู้สึกต่อกัน  มันทำให้ผมมีคำถามเสมอ   ว่าผมไม่สมควรได้รับใช่หรือไม่




ผมแค่หวังว่า  จะผ่านช่วงเวลาอย่างนี้ไปได้  หวังว่าสักวันจะได้มีโอกาศได้เจอ   ได้มีใครสักคนที่ไม่ทอดทิ้งกันไป  สักวันผมคงจะมีโอกาศได้ยิ้มนานๆ  ได้มองดูใครสักคน  แก่เฒ่าไปด้วยกัน

บางทีถ้ามันเป็นบาปกรรมอะไร  ผมก็คิดว่าผมขอชดใช้มันเสียให้หมด  ถ้าจะต้องเสียใจอีก  ก็คงจะไม่เป็นไร  มันไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรอยู่แล้ว  ในเมื่อความสูญเสีย  ก็แวะเวียนมาทักทายกันอยู่แล้วประจำ

ร้องไห้เสียให้พอ  เพื่อที่จะได้มีกำลังไว้ร้องใหม่  ในวันต่อๆไปนะชีวิต

เพราะผมรู้ว่าผมต้องเสียใจอีก  ก็คงต้องเตรียมใจไว้  ยอมรับมันให้ได้  ไม่ว่าใจจะพร้อมหรือไม่  ก็คงต้องเผชิญ