วันพุธที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2554

... ครึ่งปีแรก ...

สวัสดีครับ ช่วงนี้หายหน้าหายตาไปก็นานอยู่ หลังจากช่วงไตรมาสแรกของปีนี้ เริ่มต้นด้วยความสุขสวยงามจากเพื่อนเก่าๆ
สมัยเรียนของผม ที่กลับมาสร้างความสุขความห่วงใยกัน ช่วงท้ายๆไตรมาสก็ดูจะสบเซา แล้วก็ทำท่าจะกลับมาหดหู่เช่นเดิม


แต่หลังจากผ่านช่วงไตรมาสแรกของปีไปได้ ผมก็พบกับหนทางสว่าง




สิ้นเดือนที่ผ่านมาเป็นช่วงเวลาของการสิ้นสุดการรอคอย ผมได้รับคำพูดชมเชยจากเจ้านาย และการขึ้นเงินเดือนให้จำนวนหนึ่ง

มันอาจไม่ได้มากมาย แต่ก็ต้องถือว่ามากที่สุดเท่าที่บริษัทเคยขึ้นให้กับผม และมันก็เป็นจำนวนที่ผมค่อนข้างพอใจ มาถึงตรงนี้ บางทีมันก็ทำให้ชื่นใจหายเหนื่อย ที่สิ่งที่ผมเพียรพยายามทำมาตลอด

3 ปี มีสายตาที่มองเห็นอยู่ บางที คนทำงาน ก็ต้องการเพียงแค่นี้ ต้องการพิสูจณ์ตัวเองให้ผู้คนรอบข้างยอมรับ ณ บัดนี้ผมถูกยอมรับแล้ว




และเป็นที่หน้ายินดียิ่ง ที่เจ้านายวางโครงการที่จะขยายแผนกออกแบบตกแต่งภายในให้เกิดขึ้น รับพนักงานเพิ่ม และจะผลักดันให้ผมก้าวขึ้นเป็นหัวหน้าแผนก

ฟังแล้ว Designer กระจอกๆอย่างผม แทบไม่เชื่อหูตัวเอง ว่าสายงานที่ผมทำอยู่ในบริษัทแห่งนี้ จะสามารถทำให้ผมเติบโตได้อีก




การก้าวขึ้นเห็นหัวหน้าสำหรับผมนี้ฟังดูเป็นเรื่องที่ใหญ่โตเอามากๆ และดูเหมือนจะเกินกำลัง แต่มันก็เป็นสิ่งที่ผมอยากที่จะทำมัน

เป็นความรู้สึกว่ามันเป็นอีกขึ้นของความก้าวหน้าของชีวิต ผมอาจเริ่มต้นชีวิตติดลบ ติดลบไปมากกว่าคนอื่นๆ ในวัยเดียวกันที่เขาสามารถนับ 1 จาก 0 ได้เลย




แต่ผมไม่ ผมต้องนับจากติดลบ วันนี้ ดูเหมือนผมจะเพิ่งนับจำนวนติดลบของผมใกล้หมดแล้ว และทุกอย่างจะกลับกลายเป็น 0 แต่ผมไม่เสียใจอีกแล้ว

ผมภูมิใจที่ผมสามารถมาถึงจำนวนเต็ม 0 ได้แล้ว และก้าวต่อไปจากนี้ ผมจะนับ 1 2 3 ได้เหมือนคนปรกติ ด้วยการมาจากติดลบด้วยตัวของผมเอง





สิ้นเดือนนี้ ผมก็กำลังจะทำเรื่องซื้อห้องชุดเอื้ออาทร ผมกำลังจะได้มีที่อยู่เป็นของตัวเอง ให้กับพ่อแม่ ให้กับครอบครัว ด้วยตัวของผมเอง

มันจะเรียกว่าบ้านได้ไหม แต่ผมอยากเรียกมันว่าบ้าน เพราะมันจะเป็นที่ๆเป็นของผม ผมจะไม่ต้องย้ายไปไหนอีก ผมหวังว่าผมจะทำมันได้




เออ ... เกือบลืมอ่ะ ตอนนี้ผมมีโครงการทำน้องตุ๊กตัวใหม่อยู่ แต่ไม่รู้ว่าจะขายได้กะเข้าบ้างรึเปล่า เลยเอามาให้ทายกันเล่นๆว่า ... หน้ามันเหมือนใครอ่ะ 55555+







ใครทายถูก อาจมีรางวัล 5555+ แต่ต้องรอให้หัวนี้เสร็จก่อนเน้อ ^^

3 ความคิดเห็น:

24 : จุดเริ่มต้นของเรื่องมหัศจรรย์ กล่าวว่า...

เป็นกำลังใจให้คุณเมย์เรื่องบ้าน...

ป๋มก็ใช้จุดมุ่งหมายนี้ ในการกู้ซื้อบ้านเหมือนกัน

เพื่อแม่...

ก็มันก็ผ่าน

ผ่านเพราะจุดมุ่งหมายดีๆ แบบนี้แหละครับ

////

ตุ๊กตา หน้าเหมือน โดม

Mae Maetee Ryan กล่าวว่า...

ผมก็หวังว่าจะทำได้ครับ ถึงจะเล็ก แต่ก็จะเป็นของผม

ปล. ยังไม่ถูกนะคร้าบบบบ

จริงๆ อาจจะไม่มีใครทายถูกเลย เพราะผมปั้นไม่เหมือนคนที่ผมตั้งใจจะปั้น 55555+ แต่ยังต้องแก้ไขกันต่อไปเด้อ

Tar la la กล่าวว่า...

Hip Hip Hooleyyy
ดีใจด้วยค่ะ ^_^

... สีสันแห่งสายลม ...

ความฝันอยู่ห่างไกล ... แค่หัวใจไปถึงก็เพียงพอ ...

ความฝันอยู่ห่างไกล ... แค่หัวใจไปถึงก็เพียงพอ ...