วันจันทร์ที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2557

........................

ณ วันนี้ การเดินทางที่นำพาให้มาถึงจุดนี้

ผมรู้สึกบอกไม่ถูกว่า  รู้สึกอย่างไร  ความเสียใจ  ความรู้สึกเศร้า  และความรู้สึกรัก  มันผสมรวมกัน

ผมไม่สามารถแก้ไขปัญหาที่มีอยู่ได้  และทำให้มันลุกลามใหญ่โต

ผมไม่อาจทำให้คนคนนึงที่ผมรัก  กลับมารู้สึกแบบนั้นกับผมได้อีก

ผมรู้ว่าผมเองที่ทำให้ผมเสียเธอไป  เป็นฝีมือตัวเอง  เป็นความไม่เข้าใจ  และการตัดสินใจทำอะไรที่ผิดพลาด

ผมอยากบอกว่าผมเสียใจ

ในหัวใจของผมตอนนี้ มันเจ็บปวด  ที่ตัวเราเอง  เป็นคนทำลายทุกอย่าง


ความคิดโง่ๆ  การกระทำที่เขลา  อย่างไม่น่าให้อภัย


และผมก็ได้แต่หวัง  ....  ว่าเธอจะให้อภัยผมอีกสักครั้ง




ผมอยากบอก  ว่า ถึงแม้ว่า ณ ตอนนี้จะเป็นยังไง  เธอก็ยังคงเป็นสิ่งเดียวที่ผมนึกถึง  และเป็นห่วงอยู่เสมอ



เป็นเพียงคนเดียวที่ผมใส่ใจ  และยังคงเป็นเพียงคนเดียวที่ผมมอบใจให้





และยังคง อยากจะใช้ชีวิตที่เหลือ  กับเธอ  .........  และผมขอโทษ  ให้อภัยผม  ได้ไหม  ผมจะตั้งใจ  แสดงให้คุณรู้ว่าผมรักคุณ จริงๆ

ไม่มีความคิดเห็น:

... สีสันแห่งสายลม ...

ความฝันอยู่ห่างไกล ... แค่หัวใจไปถึงก็เพียงพอ ...

ความฝันอยู่ห่างไกล ... แค่หัวใจไปถึงก็เพียงพอ ...