วันจันทร์ที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2551

... ช่วงเวลาที่ดี ในเวลาที่ไม่ดี ...

วันนี้เป็นอีกวันที่งานบานแต่งานไม่ค่อยเดิน เนื้องจากคอมพิ้วเตอร์ของผม มันเป็น Super computer ทำให้งานต่างๆเดินตัวไปได้อย่างช้ามากๆ


จนเต่าแซงไปหลายป้าย วันนี้คิดไม่ออก ก็นั่งทำ 3 D ไปคับ Render กันไป 2 ชั่วโมงแล้ว ยังไม่มีทีท่าว่าจะเสร็จ


ช่วงนี้อากาศหนาวนะคับ ทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นกับอะไรต่างๆรอบตัว ผมเป็นคนชอบช่วงนี้ของปีที่สุด เพราะนอกจากอากาศจะดี และประหยัดน้ำแล้ว



ผมรักวันคริสมาสคับ ผมเชื่อในเรื่องซานตาร์ เหมือนเป็นบ้า แต่ว่าวันคริสมาสทีไรต้องเอาถุงเท้าเก่าๆออกไปแขวนไว้ที่หน้าต่าง ทั้งที่รู้ว่าทำแล้วไม่ได้อะไร


แต่แบบว่า ... ขอกรูทำหน่อยเถอะ จะได้หลับสบาย


ช่วงนี้ผมนอนกับลูกคับ เจ้าลูกชาย ลูกติดจากแฟนคนล่าสุด นอนหันหน้าชนกันทุกคืน


ลืมตาตื่นมาตอนกลางดึก ก็เห็นตาเม็ดถั่วคู่นั้นมองกลับมา ก็ทำให้รู้สึกดีนะคับ
วันนี้เลยเอาลูกชายมาโชว์หน่อย



จดหมายนัดตรวจสุขภาพมาถึงบ้านผมแล้วเมื่อสองวันก่อน แม่โวยวายนิดหน่อยว่ามีจดหมายอะไรมาจากสถาบันมะเร็ง ชื่อมันฟังดูหน้ากลัวเนอะ 5555+


หัวเราะดีไปเถอะ ... ระวังจะหัวเราะไม่ออก


คิวนัดผมคือวันที่ 10 กุมภา ต่อจากนี้ไป 2 เดือน แม่เจ้า ... มีเวลาเก็บตังอีกนานเลย


เมื่อวันก่อนพูดกับแม่เรื่องนี้ก็สองจิตสองใจเหมือนกัน ว่าจะไปดีไหม


ยังไม่รู้คับ ช่างเถอะ ไว้ใกล้ๆก่อนแล้วค่อยคิดดีกว่า ... เนอะ


ช่วงนี้ก็เรื่อยๆคับ พยายามช่วยแม่สะสางหนี้สิน และค่าอะไรต่อมิอะไรที่กำลังจะเกิดขึ้นปลายปีนี้
ประกันรถเอย พรบ.เอย ... เพื่อที่จะประคองครอบครัวของเราให้ผ่านพ้นวิกฤต ที่เกิดขึ้นนี้ไปให้ได้อีกครั้ง

ผมยังไม่รู้เลยว่า จะได้ถอย PS2 เมียใหม่ของผมรึเปล่าเนี้ย เพราะโดนประกันชั้นหนึ่งของรถที่เพิ่งถอยมาเมื่อต้นปี เข้ามาบดบังรัศมี


ขับก็ไม่ค่อยได้ขับ เฮ้อออออออออออ


วันนี้มาทำงานตอนเช้าแล้วนั่งฟังเพลงนี้ "ยิ่งใกล้กันยิ่งหวั่นไหว" ฟังแล้วคิดถึงใครคนนึงคับ ที่เขาเคยให้เพลงนี้กับผม ครั้งเมื่อเราเคยรักกันผ่านเพลงนี้ มันสั้นมากเลยนะคับ เมื่อเทียบกับ


ช่วงเวลาที่ผมไม่แน่ใจว่าเขาจะรักผมไหม ... แต่พอรู้ว่ารัก ... เราก็ต้องจากกันด้วยระยะเวลาอันสั้นเหลือเกิน แต่เธอจะเป็นความทรงจำในหัวใจของผมตลอดไป


คริสมาสนี้ ผมรี้อเอาต้นคริสมาสต้นเก่าออกมา ขามันหักหมดเลย เพราะว่าเป็นพลาสติก กรอบมากแล้ว เลยต้องเอามาโมใหม่ ยัดมันลงในตะกร้าแทน


เมื่อวานช่วยแม่ขายของ ตอนเย็นเลยได้ไปซื้อไฟสีๆมา 1 ถุง 79 บาท เพราะว่าเครื่องแต่งต้นคริสมาสมันหายไปหมดแล้ว เหลือแต่ต้นอย่างเดียว นานมากแล้วคับที่บ้านเราไม่ได้มีต้นคริสมาส ที่เจ้าต้นคริสมาสนี้ไม่เคยได้ออกมายลโฉม .. ตั้งแต่ผม 10 ขวบได้มั่ง


สมัยที่แม่ทำงานอยู่สถานทูตอเมริกัน ช่วงนั้นฝรั่งมากๆ ถึงเทศกาลพวกนี้ทีไร ผมจะได้กินขนมน้ำตาลต่างๆมากมาย กินจนลิ้นแตกทีเดียว 555


ตอนหัวค่ำไป Big C กับแม่ แม่ซื้อเครื่องแต่งให้อีก มีสายสีทองกับแดง และก็ลูกๆ สำหรับห้อยอีก ดูวิบๆ


กลับบ้านก็เลยนั่งพันๆ ติดๆไป

และแล้วเจ้าตนคริสมาสต้นเก่าของผม ก็กลับมีชีวิตชีวาอีกครั้ง ... ไม่แพ้เมื่อวันยังใหม่ๆเลย ^_____^


เมื่อคืนวันเสาร์ ก็ไปงานเพื่อนแม่มา เป็นงานกินบุญของมุสลิม งานใหญ่มาก ... แม่เจ้า
ลูกสาวเขาอยู่มหาลัยปี 1 มีเพื่อนเป็นทอมดี้ 1 โขยง ... แม่เจ้า ... เด็กสมัยนี้มันแต่งตัวกันจัดจริงๆ เห็นแล้วเกิดแรง

บันดาลจิต ... ว่าต่อไปนี้ กรูต้องดูดี มีชาติกระกูล แบบนั้น บ้าง ......


ทุกวันนี้ถึงแม้ชีวิตจะไม่ได้มีความสุขอะไรมากมายนัก .. แต่ผมก็ไม่ได้รู้สึกแย่เพราะคนอื่น อย่างน้อยตอนนี้ ผมก็มีความสุข ...

3 ความคิดเห็น:

p3ndy69 กล่าวว่า...

ลุกชายน่ากอด

แต่ลุกๆของเค้าน่ากอดกว่า

ปล. ลูกๆ = มีหลายตัวหละ

มรว (( เมียเรียกว่า )) หมึก : กล่าวว่า...

ชอบช่วงเทศกาลแบบนี้เหมือนกัน

ดูรื่นเริงดี

แต่ไม่ค่อยชอบหน้าหนาว

หนาวแล้วคัน ตัวมันแตก


^_^

~ p r i m ~ กล่าวว่า...

ชอบช่วงเทศกาลแห่งความสึขอย่างนี้เหมือนกัน

นึกถึงแล้ว แหมมมมม

เบียร์เย็นๆ ซักแก้ว

555+ เกี่ยวมั๊ย ???

^^

... สีสันแห่งสายลม ...

ความฝันอยู่ห่างไกล ... แค่หัวใจไปถึงก็เพียงพอ ...

ความฝันอยู่ห่างไกล ... แค่หัวใจไปถึงก็เพียงพอ ...