... การจบ ... เพื่อเริ่มต้น ...

วันนี้ คนรักของผมจะเข้ารับพระราชทานปริญญาบัตรจากสมเด็จพระเทพหละ


เธอจบจากธรรมศาสตร์ คณะอะไรสักอย่างซึ่งผมเองก็ยังคงไม่ค่อยเข้าใจท่องแท้ เป็นแนวๆเทคนิกการแพทย์ ราวๆนั้น


วันนี้เป็นวันจริงที่เธอจะเข้ารับปริญญา ส่วนผมก็นั่งบื่ออยู่หน้าคอมที่ทำงาน อยากจะไปใจจะขาดแต่เนื่องจากลาไปจนเต็มแม็ค ทำให้อดไป


แต่ผมก็ได้ไปพบเธอเมื่อวันซ้อม เมื่อวันอาทิตย์ เหตุก็คงเพราะว่าโชติดีที่มันมาตรงกับวันหยุดพอดี

เธอเป็นผู้หญิงที่น่ารัก และแม้ว่าเริ่มต้นจะกุกกัก มีเรื่องซับซ่อน แต่เราก็ผ่านมันมาได้ และไม่ทันจะรู้ตัว เราก็ตกลงที่จะคบกัน

ณ วันนี้ ผมอยากไปแสดงความยินดีกับเธอ ไปยืนข้างๆ ยิ้มกว้างๆ และถ่ายรูปกับเธอ ผมไม่รู้ว่าวันข้างหน้าจะเป็นอย่างไรหรอกนะ แต่ช่างมันเถอะ ไม่อยากคิด


รู้แต่ว่า วันนี้ผมก็พอใจ ที่ผ่านเรื่องร้ายๆมาได้ และแม้ว่าเรื่องร้ายๆจะไม่ได้ หายวับไปทั้งหมด แต่อย่างน้อยตอนนี้ ก็มีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นอยู่บ้าง เช่น การมีเธอเข้ามาในชีวิตเน่าๆของผม


ตอนนี้ก็ลังเล ที่จะมองโลกในแง่ดี และแง่ร้ายพร้อมๆกัน บางครั้งการที่คนเราพบเจออะไรที่ทำให้เจ็บปวด ก็มักจะระแวงเป็นธรรมดา


หนนี้ผมก็ระแวง แต่ก็ยังคงก้าวต่อไป และในหัวใจก็ยังคงหวังลึกๆ ว่ามันจะออกมาดูดี เหมือนความรักทั่วๆไป ที่ผมอยากจะได้มีโอกาศพบเจอเหมือนคนอื่นๆเขาบ้าง


และผมสัญญากับตัวเอง ว่าจะทำมันให้ดีที่สุด ....