วันพฤหัสบดีที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2554

... ณ ที่พักริมทาง ...

หวัดดีครับ

ช่วงนี้งานยุ่งมาก ทั้งงานประจำ และกิจการส่วนตัว อยู่ในช่วงกำลังเข็นน้องตุ๊ก ออกงาน

ผมต้องหัดขัดใบหน้า แล้วก็แต่งหน้าเองให้ได้ มีงานหลายอย่างต้องทำเลยครับ

ส่วนเรื่องบ้าน ก็ผ่านแล้วนะครับ ผมมีบ้านเป็นของตัวเองแล้ว บ้านที่จะเป็นของผมจริงๆ


ผมดีใจที่อยู่ๆ ก็พบว่าตัวเองได้เดินทางมาถึงจุดหนึ่งของชีวิต เดือนหน้าผมจะมีอายุครบ 27 ปีแล้ว รู้สึกแก่มากๆ

ความทรงจำสมัยยังเด็กๆ และช่วงเริ่มวัยรุ่นหลายอย่าง ยังแจ่มชัดอยู่ในสมองผม เหมือนประหนึ่งว่ามันเพิ่งผ่านไปเมื่อวาน ลึกๆก็แอบเสียใจที่วันวัยผ่านไป หลายสิ่งหลายอย่างที่ผมอยากทำ ยังไม่เคยแม้ได้ลอง


แต่ ณ ช่วงเวลาร้ายๆ หลายๆอย่าง ผมดีใจที่ผมได้เดินก้าวข้ามผ่านมามันได้ อย่างไม่อายใคร เดินแบบลุ่มๆดอนๆ แล้วก็พบว่าตัวเองมาหยุดยืนอยู่ ณ จุดพักริมทางแล้ว

มีที่นั่ง มีวิวสวยๆข้างทางบ้าง และที่สำคัญ มีช่วงเวลาให้ผมได้พักผ่อนหายใจหายคอ


ผมอาจจะยังเดินไปไม่ถึงจุดหมายปลายทางที่ต้องการก็จริง แต่ผมดีใจ ที่ผมได้ออกเดินทางมา ด้วยขาของผมเอง


เฮ้ออออออ ... รถมีแล้ว บ้านก็มีแล้ว .... ขาดอยู่ก็แต่เมีย ... เมื่อไรจะได้มีกะเขาหนออออออออออออออ 55555555+

1 ความคิดเห็น:

24 : จุดเริ่มต้นของเรื่องมหัศจรรย์ กล่าวว่า...

เฮ้ออออออ ... รถมีแล้ว บ้านก็มีแล้ว .... ขาดอยู่ก็แต่เมีย ...

// บางครั้ง....ผ่อนเมียอ่ะ แพงกว่า ผ่อนรถอีก
555

... สีสันแห่งสายลม ...

ความฝันอยู่ห่างไกล ... แค่หัวใจไปถึงก็เพียงพอ ...

ความฝันอยู่ห่างไกล ... แค่หัวใจไปถึงก็เพียงพอ ...