สวัสดีครับ คืนนี้เป็นคำคืนที่ผมขอตั้งชื่อให้ว่า "รวมมิตร" เพราะว่ามันรวมเอาความรู้สึก และเหตุการณ์ต่างๆมาไว้กระจุกอยู่ในใจ
รอนใน Harry Potter อาจจะบอกว่า "คนเรารู้สึกหมดนั้นไม่ได้หรอก" ไม่จริงหรอกครับผมขอเถียง
เพราะตอนนี้ผมกำลังเป็นอย่างนั้น งานเยอะครับ ช่วงนี้ ทั้งงานที่ทำงาน แล้วก็งานที่รับมาทำที่บ้าน คืนนี้ผมไม่ไหวจริงๆ ไม่อาจรวบรวมกำลังกายทำลงไปได้
ผมตัดสินใจว่าจะดูหนังสือกำหรับตำราการบินอีกครั้ง มุ่งมั่นว่า หากโอกาศคราวหน้ามาอีก ผมจะไม่พลาด ให้ตัวเองได้รู้ว่าทำเต็มที่แล้ว
ผมพยายามซ่อมแซมเครื่องปรินทร์เตอร์ที่หัวพิมพ์ตันด้วยตัวเองมา 3 วันแล้ว มือดำ ล้างไม่ออก แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ
เพื่อนที่ทำตุ๊กตาด้วยกัน ก็หนีไปจะเปิดร้านกาแฟ กะพระบิดามัน ... เล่นเอาผมเคว้งคว้างทีเดียว
รายได้ต่างๆ ที่ผมพยายามหามาเพิ่มขึ้น เพื่อจะได้มาใช้ซื้อหาสิ่งที่ผมอยากได้ ยิ่งหามาเพิ่ม ก็ดูเหมือนมันจะเกิดรายจ่ายตามมาอย่างประหลาด ยิ่งทำก็ยิ่งเท่าทุน
ผมอึดอัด และเบื่อหน่ายกับงานที่ทำงาน และเหม็นเบื่อกับการต้องตื่นไปทำงานตอนเช้า ทุกวันจนบางทีแค่คิด ก็อยากจะอ้วกออกมา
ผมมั่นคงในความรัก ผมซื้อสัตย์ต่อผู้หญิงที่ผมรัก แต่ดูเหมือนว่า การตัดสินใจทำอะไรต่างๆของผม มันจะให้ผลเสียมากกว่าผลดี
ผมเหงา ผมเหงามาก และบางอย่าง เพื่อนดีๆ ก็ชดเชยไม่ได้
ผมอิจฉาคนอื่น เวลาไปไหน เริ่มรู้สึกย่ำแย่ เวลาเห็นคนอื่นเขามี สิ่งที่ผมอยากมี
ผมอยากมีใครสักคน นั่งข้างๆผม จับมือผม บอกผมว่า "ไม่เป็นไร" บอกผมว่า "อะไรๆจะดีขึ้น" ถามผมว่า "เหนื่อยไหม" หรือแม้แต่ .... แค่นั่งเงียบๆ ข้างๆกัน
ผมพยายามจะไม่อ่อนแอ พยายามจะเข้มแข็ง พยายาม ........ แต่มันเหนื่อยหว่ะคับ
สักวัน ผมคงเจอ คนๆนั้น สักวัน
และถ้ามีวันนั้น ... สิ่งที่ผมอยากทำคือ
ทำกับข้าวให้เธอกิน หรือช่วยเธอทำกับข้าว
ช่วยเธอซักผ้า
ฟังสิ่งที่เธออยากเล่า ฟังเรื่องราวของเธอแล้วหลับไป
อยู่บ้านดูหนังด้วยกัน
ไปเที่ยวด้วยกันเล็กๆน้อยๆ ไปเดินเล่น
วางแผนทำนั่นทำนี่กับเธอ
และที่สำคัญ .... ได้ตื่นมา แล้วมีเธออยู่ข้างๆ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น