หลังจากที่คลื่นลมชีวิตสงบลง ตอนนี้ทะเลชีวิตก็กลับเข้าสู่สภาวะ สงบเงียบ
สงบจิตใจ ตักบาตร ทำบุญ หลายอย่างที่ผิดพลาดไป ก็เก็บเอาไว้เป็นบทเรียน และเรียนรู้ที่จะแก้ไข
การที่เรากระโจนลงไปในอะไรสักอย่าง เราเสียทั้งเวลา ต้นทุน และเดิมพันมันด้วยกำไรของชีวิต มันอาจดีหรือแย่ ไม่มีทางรู้ได้ จนกว่าจะลงไปแล้วทั้งตัว และเมื่อประสบการณ์บอกเราแล้วว่าเหนื่อยก็พอไหมเมิง .... เมื่อถึงตอนนั้นก็ควรจะพอ
คนทุกคนมีส่วนดีส่วนแย่ในตัวเอง มีความต้องการเฉพาะตัว ผมเรียนรู้อย่างนึงจากช่วงเวลาสั้นๆนี้ว่า คนเราก็แค่ต้องการคนที่ตอบสนองความต้องการของตัวเองได้ จะได้มากได้น้อย มันก็ขึ้นอยู่กับความ พึงพอใจ ได้น้อย แต่พอใจ ได้มาก แต่ไม่พอใจ
บางทีก็สนุกดีนะครับ เหมือนเราได้เรียนบทต่อไปที่เราไม่เคยเรียน ก่อนหน้าผมอาจจับทางไม่ได้ แต่ตอนนี้มันเหมือนมาถึงบางอ้อ ว่าอ๋อ .... มันเป็นอย่างนี้
มันก็ทำให้รู้สึกดีขึ้น กับการเข้าใจโลก เข้าใจมนุษย์อีกคนที่เราไม่เคยเข้าใจเขามาก่อน ผมยอมรับเลยว่า มีความสุขกับความสัมพันธ์ตอนนี้ ที่ไม่มีอะไรเลย เอะ ... ยังไง 5555
บางทีการที่เราไม่จดจ่อ ไม่กระโจนลงไปทั้งตัว ไม่พยายาม ไม่ทุกข์ร้อน มันก็กลับเป็นความสัมพันธ์ที่
ทำให้รู้สึกสบายใจ และผมดีใจที่ผมได้มองใครสักคนนึงในมุมที่ต่างออกไป มุมที่ผมไม่เคยคิดมาก่อนว่าผมจะได้มองเขาโดยรู้สึกแค่นี้
สายตาที่มองกัน ความรู้สึกที่ส่งผ่านกัน ผมรับรู้ได้ เพียงแต่ .... เราไม่กำหนดว่าจะต้องยังไง จะต้องเดินไปด้วยกันข้างหน้า หรือแค่ต่างคนต่างนั่ง อยู่ในมุมของตัวเอง แล้วชีวิตต่อจากนี้จะเป็นยังไง ก็ช่างหัวมันเถอะ
ตอนนี้ชีวิตดิ้นรนปิดสิ่งที่ก่อไว้หมดล่ะ รู้สึกสบายใจอย่างที่สุด ต่อไปจะเป็นเวลาของผมล่ะ 55555+
จะได้สิ่งของที่อยากได้สะที ไม่ต้องเปิดเวบดูหน้าจอเกาแกรกๆอยากได้อีกต่อไป อีกนิดนะ อีกนิด จะหวดมาซูเนโอะ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น