แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ไดร์ลับ แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ไดร์ลับ แสดงบทความทั้งหมด

วันศุกร์ที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552

... ห้องเก็บวัสดุ ...

ช่วงนี้ผมรู้สึกเหมือนยืนอยู่โคนต้นงิ้ว ....
และตอนนี้ก็กำลังไต่ขึ้นไปช้าๆ .... ไม่มีอะไรจะหยุดได้เลย


เมื่อวานก่อนเลิกงานผมจูบปากแลกลิ้นกับเธอที่ห้องเก็บวัสดุ เป็นครั้งแรกที่เราจูบกัน ถึงเนื้อถึงตัวกัน โดยที่อยู่กันตามลำพัง


เธอเป็นผู้หญิงที่แสนจะเซ็กซี่เหลือเกิน ..... จนผมไม่อาจห้ามใจได้อีกต่อไปแล้ว แต่ก็อีกแหละ ... มีคนเข้ามาเอาของ เราจึงต้องจำใจ หยุดสิ่งที่กำลังร่วมกันทำอย่างสมัครใจ


และตั้งแต่ตอนนั้น เธอก็ไม่ยอม Sexphone กับผมอีกเมื่อคืน ด้วยเหตุผลที่ว่า เธอไม่อยากได้จากทางโทรศัพท์อีกแล้ว เธออยากได้จากของจริง เธอร้ายกาจมาก ร้ายกาจเหลือเกิน


เธอยื้นข้อเสนอมาแบบนี้ผมควรจะทำยังไง


หน้าอกอุ่นๆของเธอในมือผม ผมยังจำสัมผัสนั้นได้ดี .... เพราะเจ้า ผมกำลังคลั่งเธอ


เธอปั่นหัวผมได้สำเร็จแล้ว


ผมกลัวว่าจะหลง และ จะรักเธอโดยที่ไม่รู้ตัว


แต่ตอนนี้ เรื่องอะไรๆ มันก็ยากที่จะแก้ไข ให้กลับไปเป็นเหมือนเดิม


เธอแชทมา ชวนผมไปช่วยเธอดูของในห้องเก็บวัสดุอีกแล้ว พระเจ้า ..... ผมจำทำอย่างไรดี

วันพุธที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552

... วัสดุทนไฟ ...

พักนี้มีสมาธิทำงานได้น้อยมาก เธอคอยส่งอะไรต่ออะไรมาให้ดู


ทำให้เสียสมาธิไปได้ ชนิดที่เรียกว่ากว่าจะรวบรวมกลับมานี้ยากเต็มที


รู้ตัวเลยว่า เล่นกับไฟเป็นแบบนี้


ตอนนี้ผมทำได้เพียงแค่ไม่พยายามเป็นน้ำมัน ที่ติดไฟง่าย แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นวัสดุกันไฟ


ผมยอมรับว่าคล้อยตามเธอหลายอย่าง ....


วันๆพยายามจะไม่สบสายตาเธอ เพราะยิ่งมอง ก็ยิ่งรู้ ว่าเธอมองมาแล้วต้องการอะไร


มันต่อสู้กันหลายอย่าง ระหว่างความรู้สึกผิดในสมองเหา กับร่างกายที่มัน .... ทำไปตามสัญชาติญาณ


ผมรู้สึกเหมือนอะไรสักอย่างที่ไม่อาจควบคุมความต้องการของตัวเองไว้ได้ ช่างน่าอาย ...


ผมเข้าใจคนที่เป็นชู้กับเมียชาวบ้านก็ตอนนี้ .... คนที่เป็นมือที่ 3


คนที่ทำ ทั้งๆที่รู้ว่าผิด


มันอาจจะยังไม่เกิดขึ้น ผมยังไม่ได้มีอะไรกับเธอ แต่ผมก็ไม่ได้ปฏิเสท หรือหยุดยั้งมันแต่อย่างใด


ทำได้อย่างเดียวคือ ทำตัวเฉยๆ ปล่อยให้คลื่นอารมณ์พัดพาไป ตามแต่สถานการณ์จะพาไป


เพราะตอนนี้ มันเหมือน ถ้าลงมือทำ มันก็เจ็บ ถ้าหยุด มันก็เจ็บ ..... ก็ทรมานพอกัน


คุณโอ๊ค บอกผมว่า บางคน เลือกที่จะมีความสุขเพียงสั้นๆ แล้วเจ็บปวดทรมาน

บางคนก็เลือกที่จะ เจ็บปวดไม่มาก เพื่อวันข้างหน้าไม่ต้องรู้สึกอะไร


ผมรู้ ... แล้วนี้ผมกำลังทำอะไรกับตัวเอง


งานนี้ผมเหมือนมาเจอซาตานในคราบนางฟ้าเข้าอีกแล้ว .... คนนี้ไม่สนใจเงิน สนแต่ SEX เท่านั้น

วันจันทร์ที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552

... เสียงครวญครางในใจ ...

การที่เราชอบ แต่พยายามที่จะไม่สนใจ ไม่รู้สึกมาตลอด 7 เดือน มันเหมือนเขื่อน เหมือนทำนบ


ที่ตอนนี้มันกำลังพังครืนลงมา ผมไม่รู้ว่าของเธอเป็นยังไง แต่ของผมเหมือนเขื่อนแตก


พอเราเริ่มรู้สึกอะไรที่แตกต่างออกไป อะไรๆมันก็เปลี่ยน แฟนของเธออยู่อเมริกา แต่ผมอยู่ที่นี้ ... กับเธอ พบเธอวันละ 8 ชั่วโมง


แตะเนื้อต้องตัวเธอ คุยโทรศัพท์กับเธอทั้งคืน


ตอนนี้เราก็ยังไม่ได้มีอะไรกัน .... แต่เธอออกไปหาซื้อมือถือมาใหม่ 1 เครื่อง เพื่อที่จะใช่ซิมที่ผมโทรเข้าได้ฟรี ตลอดเวลา ไม่ต้องสลับซิม


เธอ ... เริ่มบอกปัดการสนทนาระหว่างเธอ และแฟนเธอ ทางกล้อง เวบแคม ด้วยข้ออ้างต่างๆนานา เพื่อที่จะคุยกับผม


เราเล่น Sex Phone กัน เกินเลยไปเรื่อยๆ


เสียงครวญครางของเธอ เย้ายวนใจผมเหลือเกิน


เธอเริ่มเอ่ยปากชวมผมไปที่บ้าน เริ่มมีความคิดจะไปหาอพาต์เมนท์รายวัน เพื่ออยู่กับผมหลังเลิกงาน
ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน ว่ากำลังทำอะไร แต่ที่แน่ๆ ปลายทางมันคงไม่สวยนัก


ผมรู้ ..... มันวาบหวาม เร้าร้อน มีแต่ตัณหา ราคะ อยู่ในหัวสมองอยู่ตลอดเวลา


เธออันตรายมาก ... ผมรู้ หาผมหลวมตัวไปอีกนิด เรื่องมันคงลุกลามใหญ่โต


มันก็แค่ถูกใจเรื่องบนเตียง เท่านั้น


แต่นอกนั้นผมรู้ว่า เธอกับผม แทบไม่มีอะไรที่ไปด้วยกันได้


เธออ่อนกว่าผม เจ้าชู้ และผมรู้ว่าเธอไม่ได้คิดจริงจังขนาดที่ผมคิด


แบบนี้เขาเรียกว่า " ชู้ " ได้รึยัง


เหมือนที่คุณ Toswear บอก ผมรู้ว่าผมกำลังทำอะไร ผมทำทั้งๆที่รู้


แต่บางอย่าง มันก็ ... ยากเกินกว่าที่จะเข้าใจ


ผมจะทนตัวเองไปได้อีกสักกี่น้ำ เธอชวนผมหลายครั้งแล้ว แต่ผมพยายามบ่ายเบี่ยง ไม่เอาตัวเองไปอยู่กับเธอสองต่อสองในที่ลับตา ผมจะอดทน ไปได้อีกสักเท่าไรกันเชียว


ถ้าเธอไม่ทำอะไรมากไปกว่านี้ ผมก็คิดๆไว้ว่า จะเล่นตัวแบบนี้ ไปจนกว่าเธอจะเลิกรากับผมไปเอง แต่เธอบอกว่า ... เธออยากได้ผม ต้องเป็นผม ...


ฟังแล้วดูก็รู้ ว่ามันก็แค่นั้น หากวันใดเธอได้ในสิ่งที่เธอต้องการแล้ว ... ผมก็จะไม่มีค่าอีก .... อาจเป็นเช่นนั้นก็ได้ .... ว่าไหมคับ

วันเสาร์ที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552

... ต่อมคนดีแตก ....

ต่อมคนดีแตก ......


ผมเหงานะ


ผมก็แค่อยากมีใครสักคนที่จะกอดผมเอาไว้ .... ใครสักคน


ผมอยากมีใครสักคนที่จะคบ จะอยู่ด้วย จะใช่ชีวิตคู่กันไปเรื่อยๆ เธอเป็นแฟนเพื่อนผมเอง ผมแนะนำให้เขาพบกัน ให้เขารักกัน และสุดท้าย กลายเป็นผมเอง ที่กำลังจะมีความสัมพันกับเธอ


เพราะเพื่อนผมอยู่ไกลมาก


ตั้งแต่ครั้งแรก ที่ผมมาสมัครงานที่นี้ ผมก็ชอบเธอแล้ว แต่ผมจะมีอคติต่อคนหน้าตาดี เพราะผมรู้ว่าคนหน้าตาดี จะเจ้าชู้ มีคนมาจีบเยอะ และผมไม่ใช่พวกประเภททนเห็นได้


2 วันมานี้เรามีแตะเนื้อต้องตัว เกินเลยไปบ้าง แต่ยังไม่ถึงขั้นมีอะไรกัน ผมก็เริ่มออกอาการงี่เง่า คือหงุดหงิด เห็นเธอคุยโทรศัพท์ ทำหน้ายิ้มๆ เห็นเธอคุยกับเพื่อนผมที่เป็นแฟนเธอ ผมรู้เลยว่าผมคงจะทนไม่ได้ และมันอาจจะจบไม่สวย


อย่างที่คุณผีเสื้อกลางคืนบอกไว้


และผมรู้รสชาติของการสูญเสียความรัก ผมไม่อยากทำร้ายเพื่อนผมเอง เพื่อนที่ผมไว้ใจผม


แต่เพิ่งมารู้จากปากเธอว่าเธอชอบผมตั้งแต่ต้นเหมือนกัน ..... กรรมเวร จริงๆ


ก็ใครจะไปรู้ฟร่ะ ...


ผมก็แค่อยากผลักเธอออกไปไกลๆ เพราะว่าผมไม่ชอบมีแฟนในที่ทำงานด้วย รู้สึกว่าตัวเองงี่เง่า คงทำงานไม่สะดวก


แต่ตอนนี้เรื่องมันก็กลายมาเป็นแบบนี้สะแบบนั้น



โอ้ย ... ผมจะทำยังไงดีฟร่ะคับ

วันศุกร์ที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552

... เพื่อนสนิท คิดไม่ซื่อ ...

อาการคิดไม่ซื่อกับคนใกล้ตัวนี้มันเป็นยังไงนะ


ผมเพิ่งรู้จักกับคำๆนี้ วันนี้


ทั้งๆที่รู้ว่ามันผิด มันไม่ดี แต่ผมก็กำลังจะทำมัน


มันไม่ใช่ความรัก ผมรู้ ... แต่สำหรับอีกฝ่าย ผมไม่รู้ แต่บางอย่างกำลังจะเกิดขึ้น หากเราไม่ห้ามใจกัน อีกฝ่ายกำลังทอดสะพาน คอนกรีตเสริมเหล็กมาให้ผม


และผมก็กำลังรีบ เดิมข้ามไปแบบงงๆ มึนๆ


มันเป็นเรื่องของ SEX และความต้องการล้วนๆ นี้ผมโสดใช่ไหม ผมทำได้ใช่ไหม โดยที่ไม่มีใครเดือดร้อน ... จริงหรือ???


งานนี้ถ้าหากมันเกิดขึ้นจริงๆ มีคนเดือดร้อนแน่ แต่ ... บอกตามตรงว่าตอนนี้ผมกำลังตะบะแตก


ผมไม่ได้นอนกับผู้หญิง แบบจริงๆจังๆ มาเกิน 1 ปีแล้ว พระเจ้า .... แมร่งโคตรนานเลย ไม่รู้ว่าอยู่มาได้ยังไงเหมือนกัน



แล้วไอ้ฤทธิ์ที่ชอบคุยกัน หยอกกันเรื่องในมุ้ง ตอนนี้มันกำลังแสดงผลลัพท์ ผมกอดเขาเมื่อวาน แล้วเหมือนอีกฝ่ายเองก็จะตะบะแตกเช่นกัน ตอนนี้เราเริ่มพูดนัดแนะกัน แล้ว แต่ผมรู้ว่า ลึกๆแล้วอีกฝ่ายคิดจริงๆ เหมือนที่ผมคิดตอนนี้



เขาเป็นคนสวย ผมยอมรับว่ามองเขาตั้งแต่ต้น แต่ไม่อยากคิดอะไร แต่ตอนนี้ยอมรับว่าคิดไปไกล .... แต่


มันไม่ใช่ความรัก ผมรู้ แต่ต่อไปอะไรจะเกิดขึ้น หากเราได้ลงมือทำในสิ่งที่เรากำลังร่วมกันสร้างนี้ขึ้นมา


ลึกๆแล้วผมรู้ว่า เขาไม่ใช่คนๆนั้นสำหรับผมแน่นอน และผมคงเครียดหากรักเขา


แต่ผมอยากนอนกับเขา ... เพราะเขาทอดสะพานให้ผมอยู่ตอนนี้ ผมยอมรับหน้าชื่นเลย


ตลอดมาผมไม่เคยเอ่ยถึงเขาเลย เพราะไม่ได้คิดอะไร ก่อนหน้านี้ผมมีแฟน ถึงเขาจะสวย แต่ก็เป็นได้แค่เพื่อน แต่ตอนนี้ผมโสด ... และเขาเหงา !!! แต่เหมือนตอนนี้ผมจะตะบะแตกแล้วหละ


ตอนนี้เราเล้าโลมกันผ่านตัวหนังสือตลอดวัน โอว .... พระเจ้า ... ผมจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว ผมก็คนนะ .........

ผมจะทำยังไงดี ....

... สีสันแห่งสายลม ...

ความฝันอยู่ห่างไกล ... แค่หัวใจไปถึงก็เพียงพอ ...

ความฝันอยู่ห่างไกล ... แค่หัวใจไปถึงก็เพียงพอ ...