วันพุธที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2552

... บารัค โอบาม่า ...



สวัสดีคับ


ช้วงนี้งานบาน หางจุกตูด ... แต่ ... ขี้เกียจตามเคย


Collection ใหม่ เดือนมีนากำลังจะออก ... ผมหละทำงานไปตื่นเต้นไป เพราะมันจะเป็นผลงานการออกแบบ
สู้ทองตลาดชุดแรกในชีวิต Designer กระจอกๆ อย่างผม


คงต้องดูกันต่อไปว่ามันจะ ขายได้บ้างรึเปล่า .... T___T แอบเครียดเหมือนกันนะเนี้ย


วันนี้เป็นวันแปลกๆวันนึงนะคับ ตื่นเช้ามาออกจากบ้านแอบตกใจเล็กน้อย เพราะว่าหมอกลงจัดมาก
เดินมาไขประตูหน้าบ้านรู้สึกเหนอะได้ภายในไม่กี่นาที มันชื่นไปหมด


เป็นเช้าที่รู้สึกเหมือนอยู่บนยอดดอย .. เพียงแค่อากาศมันไม่หนาวเท่านั้น แค่เย็นๆ


แต่พอนั่งๆรถเข้าเมืองแล้ว หมอกก็หายไปจนหมด ... แล้วก็กลับมาทำท่าจะร้อนตับแตกตามเดิม


และอีกอย่าง ... วันนี้ บารัค โอบาม่า ได้เข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีของ อเมริกาไปแล้ว


ถามว่า ... แล้วผมจะพูดถึงเรื่องนี้ทำไม อ่ะ ...


คำตอบคือ คุณเคยมีประเทศในดวงใจบ้างไหม ... ประเทศที่คุณเติบโตมาโดยมีทัศนะคติที่ดีต่อประเทศนนั้นมาตลอด


เดาว่าตอนนี้ ใครๆก็คงรู้ว่าผมชอบประเทศนี้มาก


ผมโตมากับการไปส่งป้าไปอเมริกาบ่อยๆ ป้าไปทำงาน กลับมามีเงินเยอะแยะ


โตมากับการเข้าออกสถานทูต อเมริกัน แม่ผม เคยเป็นผู้ช่วยเชฟ อยู่ในนั้น ซึ่งตอนนี้ที่นั้นกลายเป็นลานเล่นสเก็ตบอร์ดไปแล้ว



โตมากับไมเคิล แจ็คสัน ชอบมากกกกกกกกกก


โตมากับอาโนว์ และหนังบู้ล้างผลาญ


The X File และอื่นๆอีกมากมาย ซึ่ง ทุกวันนี้ สิ่งเหล่านั้นมันหลอมรวมเป็นผม และ ทำให้ผมมีทัศนคติที่ดี ต่อประเทศนี้เสมอมา


และผมก็หวังว่าสักวัน คงจะได้ไปเหยียบแผ่นดินในฝันนั้น ...


ครั้งนึงเมื่อผมยังเล็ก แม่ผมเคยพยายามที่จะไปอเมริกา พร้อมกับที่จะพยายามเอาผมไปด้วย


ตอนนั้นผมยังเล็กมาก จำได้แต่เพียงว่า เราสองคนแม่ลูกไปถ่ายรูปคู่ติดพาสปอร์ต กันบ่อยๆ ถ่ายแล้วถ่ายอีก ตอนนั้นผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแม่กำลังจะพยายามทำอะไร


แต่อเมริกา เป็นประเทศที่แม่ผมใฝ่ฝันอยากจะไปเช่นกัน


แต่จากการขอวีซ่า .... เขาบอกกับแม่ผมว่า แม่ผมไม่มีคุณสมบัติที่จะนำเด็กเข้า สหรัฐอเมริกา วีซ่าแม่ผ่าน ... แต่เอาผมไปด้วยไม่ได้


ตอนนั้น ... แม่เลือก .... อยู่กับผม .... แล้วละทิ้งความฝันทั้งหมดของตัวเอง เพื่ออยู่ดูแลผม


แม่เล่าให้ผมฟังว่า แม่แค้นนังดำคนที่สัมพาสแม่มาก .... แต่สุดท้าย แม่ก็ได้แก้แค้น ... โดยการถุย น้ำบ่อน้อย ใส่กาแฟให้เขากิน ( เอ่อ .. แม่ผมร้ายมาก )


ถึงแม้ว่าแม่จะพลาดโอกาศ ที่ดีที่สุดในชีวิตไปตอนนั้น แต่แม่ผมก็พยายามที่จะมองโลกในแง่ดี โดยที่แม่จะบอกกับผมเสมอว่า ... อย่างน้อย แม่ก็ยังได้เหยียบแผ่นดินของอเมริกา ในช่วงชีวิตนึง ที่ทำงานอยู่ที่นั้น


แม่มีหนุ่มฝรั่งมาติดพันมากมาย (แม่ผมสวยนะ) มีทั้งจริงจัง และหลีเล่นๆก็มี


ผมยังจำได้เลยว่ามีอีตาดำคนนึง ยิ้มทีเห็นแต่ฟัน มาจีบแม่ผมนานมาก เกือบปีทีเดียว เขาจะพยายามเข้ามาเล่นกับผมทุกครั้งที่ผมตามแม่ไปว่ายน้ำที่สถานทูต และผมก็จะกลัวเขาเอามากๆเช่นกัน


แต่แม่ก็ซื่อสัตย์ กับผมและพ่อผมมาตลอด ... แม่ไม่เคยมีใจให้ใครนอกจากพ่อผม


จนบางทีผมก็ยังอดคิดไม่ได้ว่า ... ถ้าหากแม่ต่างงานกับตาดำนั้นไปจริงๆ ชีวิตผมคงแตกต่างไปจากนี้หน้ามือกับหลังตีนทีเดียว


ป่านนี้ผมคงไป Speak ๆ อยู่ที่โน่น มี Green card และคงจะกลายเป็นผลเมืองของอเมริกาไปแล้วก็ได้ ... เหอๆ แต่มันก็แค่นึกขำๆนะ ที่เป็นอยู่นี้ผมเองก็พอใจแล้ว อย่างน้อยไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนผมก็มีแม่



ผมรักแม่มาก ... เพราะมีหลายครั้งที่ แม่ยอมเสียสละเพื่อผม ผมรู้ว่าหลายครั้งที่ทำให้แม่ผิดหวัง ร้องไห้ ผมเองก็เสียใจ


เมื่อคืนตอนผมกำลังนวดเท้าให้แม่ แม่พูดกับผมขึ้นมา ว่าแม่รู้นะ ว่าผมกำลังหลีหญิงคนใหม่อยู่ แม่ไม่ได้บ่น เรื่องคนแปลกหน้าในเอ็มอย่างเคย


แต่แม่บอกกับผมว่า ให้ผมจำบทเรียนที่ผ่านมาแล้ว จะคุยกับใคร บอกเขาแต่เท่าที่จำเป็น


แม่บอกว่า ถ้าเขา ต้องการอะไรจากผมมากมาย ก็อย่าไปบ้าจี้ตามที่เขาต้องการ และถ้าหากเขาอยู่สูงเกินไป และไม่โน้มตัวลงมา และผมก็ไม่สามารถที่จะวิ่งโรด ไปหาเขาได้ ก็ให้ระวังไว้ ให้ผมเป็นตัวของตัวเอง


T__T น้ำตาแทบไหลนะคุณ แบบ ... แม่รู้เสมอจริงๆ


แม่บอกว่าถึงเราจะจน ถึงเราจะเช่าบ้านอยู่ แต่เราก็ยังดีกว่าคนอีกมากมาย เรายังมีบ้านเอาไว้ซุกหัวนอน เรายังมีเงินไว้ซื้อนั้นซื้อนี้


จริงของแม่นะ ที่ผ่านมาไม่รู้ผมเองไปบ้าจี้ตามคนอื่นทำไม ทำไมชีวิตคนเราต้องมีประกันชีวิต
ทำไมต้องมีเงินเก็บ ทำไมต้องมีนั่นนี้ที่แสดงว่าตัวเองสมบูรณ์ ทั้งๆที่ในใจขาดอยู่ตลอดเวลา


วันนี้ผมแอบปลี้มแทนคนอเมริกันทุกคน ที่มีนาย บารัค โอบาม่า เป็นประธานาธิบดี


และหวังลึกๆว่า ผู้ชายที่ดูธรรมดาๆ แต่ไม่ธรรมดาคนนี้ จะเปลี่ยนโลกให้ดีขึ้นได้



ผมชื่นชมผู้ชายคนนี้นะ ผมว่าเขาเท่ห์ ฉลาด ผมชอบเวลาเขายิ้ม และรู้สึกว่า คนเรา เวลามองดูใครสักคน เราจะเห็น ว่าเขาสามารถเป็นอะไรได้บ้าง




ครั้งแรกๆที่ผมเห็นผู้ชายคนนี้ทางทีวี ผมก็แอบคิดไว้ว่า วันนึงเขาน่าจะได้เป็นประธานาธิบดี ... ของประเทศที่ผมรัก ไม่แพ้แผ่นดินเกิดของตัวเอง

2 ความคิดเห็น:

monkey กล่าวว่า...

designอะไรครับ เอามาให้ชมหันบ้าง เผื่อจะได้ช่วยกันอุดหนุนเด้อ

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

ขอบคุณค่ะสำหรับบทความ

... สีสันแห่งสายลม ...

ความฝันอยู่ห่างไกล ... แค่หัวใจไปถึงก็เพียงพอ ...

ความฝันอยู่ห่างไกล ... แค่หัวใจไปถึงก็เพียงพอ ...