วันพุธที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2552

... Then you look at me ...

วันนี้ผมไม่รู้จะเขียนอะไร ไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกของตัวเองตอนนี้ยังไง


วันนี้ งานเข้าเธอ โต๊ะทำงาน 4 ตัวที่ส่งไป เลอ เมอร์ริเดียน เชียงใหม่ ถูกตีกลับหมด ปัญหามันไม่ได้อยู่ที่แบบผม เพราะไม่ผิด (อันนี้รอดตัว)


และปัญหามันก็ไม่ได้อยู่ที่เธอที่สั่งทำสีผิด เพราะเซลล์ที่รับออเดอร์นี้มา สั่งมาแบบนั้น และ ... เซลล์คนนั้นลาออกไปอยู่เมืองจีนแล้วตอนนี้

และมันเป็นงานโรงแรม ถ้าหากเราทำเสร็จไม่ทันเวลา เราจะต้องโดนปรับเป็นรายวัน .... ซึ่งนั้นอาจหมายถึงจำนวนเงินที่ค่อนข้างสูงมาก ที่บริษัทเราจะถูกปรับ


วันนี้ผมเห็นเธอหน้าเครียด พิมพ์มาบอกให้ผมกอดเธอ ผมเองก็อยากทำแบบนั้น แต่เราอยู่ในออฟฟิต ไม่มีใครรู้เรื่องเรา และความเป็นมืออาชีพต้องมี เราจึงได้แต่มองตา และส่งกำลังใจด้วยตัวอักษรผ่าน Google take

หลายๆอย่างต้องผ่านไปได้ ผมเชื่ออย่างนั้น ทำให้ผมนึกถึงเพลงนี้ .... หลายๆอย่างที่เราทำตรงกันโดนไม่ได้นัดหมาย ผมจะจดจำวันนี้ อีกวันที่ ผมรู้สึกได้ถึง .... สิ่งๆนี้ สิ่งที่อยู่ลึกๆในหัวใจผม


ผมไม่รู้ว่า ต่อไปเรื่องราวของผมมันจะเป็นยังไงต่อไป อาจดี หรืออาจเลวร้ายสุดๆ แต่ช่างเถอะ ไหนๆคลื่นก็มาแล้ว ถ้าไม่โต้ แล้วปล่อยให้คลื่นซัดตัวม้วนต้วนลงทะเลไป คงไม่ใช่วิสัยปรกติของ ผมแน่นอน


.... คลื่นมาแล้ว .... ก็คว้ากระดานออกไปโต้ดิ .... ว่าไหม ????

Then you look at me .....

Laugh and cry
Live and die
Life is a dream we are dreaming


Day by day
I find my way
Look for the soul and the meaning


Then you look at meAnd
I always see
What I have been searching for
I'm lost as can be
Then you look at me
nd I am not lost anymore

People run
Sun to sun
Caught in their lives ever flowing
Once begun
Life goes till it's gone
We have to go where it's going

Chorus


And you say you see
When you look at me
The reason you love life so
Though lost I have been
I find love again
And life just keeps on running
And life just keeps on running


You look at me and life comes ........ From ... you

1 ความคิดเห็น:

ผีเสื้อกลางคืน กล่าวว่า...

^^

ตอนนี้การให้กำลังใจซึ่งกันและกันสำคัญที่สุดค่ะ

สู้ ๆ

... สีสันแห่งสายลม ...

ความฝันอยู่ห่างไกล ... แค่หัวใจไปถึงก็เพียงพอ ...

ความฝันอยู่ห่างไกล ... แค่หัวใจไปถึงก็เพียงพอ ...