วันศุกร์ที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2552

... Tiff 2009 ...

วันนี้ผมมีเรื่องมากมาย อยากจะเขียนนะ มีทั้งเรื่องดี เรื่องที่ต้องอัพ และเรื่องที่มันคั่งอยู่ในใจ


งั้นเอาเรื่องดีๆ ก่อน รูป Booth มาแล้วคับ .... 555+ งานเลิกไปแล้ว ครึ่งอาทิตย์ รูปถึงเพิ่งมา


แต่ก็นะ ไม่ช้าไปที่จะอวด จากงานเฟอร์ที่ผมออกแบบขายได้

ถึงจะไม่ถล่มทลาย แต่ก็จัดว่าบางตัวขายดี



แต่ลูกค้าส่วนใหญ่รับไม่ได้ จากการฉีกแนวของบริษัทเรา เอาชุดมือจับไปชุบโครเมี่ยม 555 ... เงาวิบวับ






รูปก็ตามนี้คับ ไอ้ซุ้ม 5 เมตร ที่เวลาตั้งในโรงงานแสนจะมโหฬาร แต่ไปอยู่ที่งานแล้วก็งั้นๆ เล็กนิดเดียว













นี้ .... ... ฟรีเซ็นเตอร์ ...... เห็นแล้วเจริญตา














วันนี้ไม่ได้ทำการบ้านเขียนภาษาปะกิตมาให้อ่านนะคับ




ขอบคุณสายตาทุกคู่ที่เข้ามาอ่านคับผม







ปล. หลายคนคงสงสัยว่า ทำไมภาษาปะกิตไม่กระดิก ระริกอยากเป็นนักบิน




ปล.1 ปัญหานี้มีคำตอบ เพราะเมื่อ 2 ปีที่แล้วตอนผม ยูเรก้า การสอบเข้าเป็นนักบินช่วงแรกๆ เขาไม่เอา Toeic ด้วยซ้ำ




ปล.2 เพราะนักบินจะติดต่อเจรจากัน เป็นประโยคแบบแผนที่ตายตัว ไม่มีใครพูดเกินไปกว่านั้น ต่อให้เครื่องจะตก ก็จะมีประโยคเจรจาเฉพาะ




ปล.3 คล้ายๆกับคนที่เล่นวิทยุสื่อสารหนะคับ




ปล.4 ผมจึงระริกอยากเป็นนักบิน พอปีต่อมา ตอนนั้นผมอยู่ปี 4 เขาก็เอา ... Toeic 650 T___T แมร่งเอ้ย ...ทั้งๆที่ตลอดมาไม่เคยเอา




ปล.5 เซ็งเป็ด




ปล.6 ไปเป็นนักบินที่เมืองจีนดีก่า .... ไม่ต้องพูดปะกิตก็บินได้




ปล.7 คนเราชอบคิดว่านักบินเป็นเทวดา แต่จริงๆแล้วโง่จะตาย วันๆไม่ทำอะไรเอาแต่นั่งจิ้มปุ่ม

1 ความคิดเห็น:

ผีเสื้อกลางคืน กล่าวว่า...

สะดุดตา

พรีเซนเตอร์

อิอิ

^^

... สีสันแห่งสายลม ...

ความฝันอยู่ห่างไกล ... แค่หัวใจไปถึงก็เพียงพอ ...

ความฝันอยู่ห่างไกล ... แค่หัวใจไปถึงก็เพียงพอ ...