วันพฤหัสบดีที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2552

... เจ้าปลาทองน้อยของผม ... คืนชีพ !!!! ...

หวัดดีคับ หลังจากจิตตกอยู่พัก




ตอนนี้ก็เริ่มดีขึ้น งานการมากมาย แต่ขี้เกียจตัวเป็นขน




ผมค้นพบว่าตัวเอง กลับมาเหงาหงอย นอย์ย แดรก เป็นแบบนี้ทุกวัน เวลานั่งรถกลับบ้าน






แม้แต่เครื่องบิน ก็ไม่อาจช่วยให้ผมรู้สึกดีขึ้นได้ แต่บางทีมันกลับทำให้เรารู้สึกแย่








Air Asia คงจะไม่เปิดรับสอบนักบินอีกครั้ง ความฝันผมก็คงต้องตกไป ตามระเบียบ
เก็บตัว เตรียมตัวต่อไป และหวังว่าปีหน้าผมจะโชคดี









ผมชอบฟังเพลงนี้จัง มันทำให้รู้สึกสงบ นิ่งๆ ทำให้เวลาฟังแล้วได้คิดทบทวนเรื่องต่างๆ แล้วก็ยอมรับ กับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น





ช่างเถอะนะคับว่าไหม จะวันนี้พรุ้งนี้ มันจะเป็นยังไง ชีวิตผมก็คงไม่เปลี่ยนไปมากกว่านี้ได้อีกแล้ว







หลายวันก่อน เจ้าปลาทองน้อยผมคืนชีพหละ





คงจะด้วยเพราะแม่คิดถึงมันมาก ทำให้เกิดสิ่งนี้ขึ้น





ผมต้องยอมรับว่ามันคล้ายมากทีเดียว เพราะเดิมเจ้าปลาทองน้อยของผม เป็นปลาทองที่มีตำหนิที่ดวงตา ข้างนึงของมันเป็นสีดำสนิท แต่ไม่ได้บอดนะคับ ส่วนอีกข้างปรกติ หุ หุ เป็นไงหละ แม่ผม



น่ารักไหม ทำให้เราคลายเหงาคิดถึงเจ้าปลาทองอ้วนนี้ได้เหมือนกัน รู้สึกเหมือนมันยังอยู่กับเรา เพียงแต่ไม่ต้องให้อ๊อกซิเจน ไม่ต้องให้อาหาร และที่สำคัญ ไม่ต้องกลัวโรคเกล็ดพองอีกแล้ว






เกล็ดพองก็เอามันไปจากเราแม่ลูกไม่ได้

3 ความคิดเห็น:

ผีเสื้อกลางคืน กล่าวว่า...

เอ๋...โดนหลอกซะแล้ว

เห็นชื่อเรื่องเลยรีบเข้ามาอ่าน

อิอิ

คุณแม่น่ารักจังนะคะ

^^

สงสัยจะคิดถึงปลาทองมาก ๆ

Unknown กล่าวว่า...

555

เห็นเศร้าเสียใจกับการจากไปของปจ้าปลาทองน้อยอยู่
นึกว่าฟื้นขึ้นมาจริงๆ ที่แท้ก็เป็นปลาทองที่ไม่ต้องให้อาหารนี่เอง

ดีซะอีกเนอะ ไม่ต้องให้อาหาร กลับบ้านดึกก็ไม่ต้องกลัวว่ามันจะหิว

pookan กล่าวว่า...

เคยเลี้ยงปลาเหมือนกัน แล้วมันก็ตาย เสียใจเป็นเดือนเลย

แต่ไม่น่าเศร้าเท่ากับ ได้น้องหมา เอาไปเลี้ยงที่บ้าน พอกลับมาทำงานที่ กรุงเทพฯ น้องหมาตายเพราะก้างติดคอ แล้วไม่มีใครรู้ไม่ยอมกินข้าว พอมารู้ก็สายไปแล้วช่วยไม่ทัน

คุณแม่ กับปลาทองน่ารักจังเลยคุณ

... สีสันแห่งสายลม ...

ความฝันอยู่ห่างไกล ... แค่หัวใจไปถึงก็เพียงพอ ...

ความฝันอยู่ห่างไกล ... แค่หัวใจไปถึงก็เพียงพอ ...