... จังหวะหัวใจที่ลบลืมไปแล้ว ...

นานแล้วคับ ที่หัวใจของผม ไม่ได้เต้นแบบนี้ เมื่อ 3 - 4 วันก่อน มีบางสิ่งเกิดขึ้นกับชีวิตผมหละ
เป็นสิ่งที่ผมไม่คาดคิดมาก่อน ว่าจะได้เห็นอีก


หากใครเคยอ่านไดร์ผม เมื่อครั้งเลสล่ายังรุ่งเรือง ..... สมัยนั้นผมใช่ชื่อไดร์ว่า Mae ... Inbox ... for ... Mammy


เป็นไดร์ที่มีพื้นหลังเป็นน้ำทะเลสีฟ้าสดใส


เป็นไดร์ที่ผมเคยเขียนให้กับผู้หญิงคนนึง ที่ผมรักเธอ เป็นช่วงชีวิตที่ผมมีเธออยู่ในชีวิต


เป็นสิ่งที่ผม ณ ตอนนั้น อยากจะบอกความรู้สึกของผม ในทุกๆวัน ที่ผมได้มีโอกาศคุยกับเธอ ได้ยินเสียงเธอ อยากบอกให้เธอรู้ผ่านตัวหนังสือเหล่านั้น


แล้วช่วงชีวิตที่ผมมีเธอก็จบลง พร้อมๆ กับการล่มสลายของไดร์เลสล่า


ผมตัดสินใจเดินจากมาจากเธอ ไม่รับโทรศัพท์ ตัดขาดการติดต่อทุกทาง หายไปจากชีวิตเธอดื้อๆ


เธอเองก็พบกับความรัก เหมือนกัน ณ เวลานั้น กับเด็กอีกคน ที่คาดว่าคงจะเรียนรู้เขา พร้อมกับที่เรียนรู้ตัวผม


แต่ผมรับไม่ได้หรอก ผมจดจำได้ถึงช่วงท้ายๆ ของไดร์นั้น ผมบอกรักเธอ เธอรับรักผมกลายๆ ผมถามเธอว่า เธอคบใครอยู่รึเปล่า ..... เธอบอกว่า "เปล่า"



ผมจดจำวันที่คุยกันนั้นได้ดี จนผมเริ่มรู้อะไรมากขึ้น เอาเป็นว่าผมรับไม่ได้ 2 ปี แต่ทุกอย่างเท่าเดิม ผมไม่อยากตกอยู่ในสภาพนั้น เป็นแค่ใครสักคนที่เธอโกหกไปเรื่อยๆ ไม่จบไม่สิ้น


เพียงเพื่อต้องการคนคุยด้วย เธออาจจะคิดว่า เวลาขับรถกลับบ้าน ที่เธอมีอันน้อยนิด เป็นเวลาอันมีค่า ที่เธอจะมอบให้กับคนที่เธอรัก



แต่สำหรับผม คนเรา .... ถ้าจะรักกัน คงต้องมีค่ามากกว่าการคุยกันแค่ช่วงเป็นเพื่อนเธอขับรถกลับบ้าน ผมป่วยมาก ช่วงนั้น เข้าโรงพยาบาล เพราะเป็นไข้หวัดใหญ่ ทั้งๆที่เธอรู้ แต่หลังจาก 3 วันจากนั้น เธอค่อยโทรมา


มันออกจะผิดวิสัยอยู่ สำหรับคนที่เหมือนจะรักกัน ว่าไหม ผมเจ็บนะ เพราะรู้ว่าไม่ว่าจะยังไง มันก็ไม่มีวันจะเป็นได้มากกว่านี้ กว่าคนที่เธอทำเป็นว่ารักกัน


เราขาดการติดต่อกัน นี้ก็ ครบ 1 ปีพอดี ตลอดเวลา 1 ปีที่ผ่านมา ผมได้รับ ฟอร์เวิลเมลล์อะไรต่างๆจากเธอตลอด เธอทำเหมือนเดิม ผมรู้ว่าเธอรู้ว่าผมไปเพราะอะไร และรู้ด้วยว่าเธอจงใจส่งเมลล์พวกนั้นมาให้ผม



แต่เมื่อ หลายวันก่อน ผมได้รับ คำขอเป็นเพื่อนทาง Hi5 จากเธอ ณ ช่วงเวลาที่เราขาดการติดต่อกันครบ 1 ปี พอดี



หัวใจผมเต้นโครมคราม แพ้พังพาบต่อทุกสิ่งอันที่ได้ทำมาตลอด 1 ปี ผมยอมรับว่ายังรักเธอมากมาย ยังคงรู้สึกเดิมๆ แต่ผมก็เสียใจเกินกว่าจะกลับไปอยู่ในสภาพเดิม ไปทำเหมือนว่า ผมไม่รู้ไม่เห็น แล้วหลอกตัวเอง ต่อไป เหมือนที่เคยทำมาหรือ???


ผมทำไม่ได้อีกแล้ว วันนี้ ผมไม่รู้ว่าเธอจะนึกเสียใจบ้างไหม กับสิ่งที่ทำกับผม กับสิ่งที่เกิดขึ้น ผมรู้ว่าเธอไม่โง่ เธอรู้ ว่าเพราะอะไร


และผมไม่แน่ใจเลย กับเจตนาที่เธอส่งการขอเป็นเพื่อนมา คนอย่างเธอไม่เคยง้องอนใคร ผมรู้ คนอย่างเธอไม่เคยสนใจความรู้สึกคนอื่น นอกจากตัวของเธอเอง


แต่เมื่อมันเกิดขึ้น ผมเองก็ยอมรับว่าลังเล หลายครั้งที่นั่งดูข้อความจากเมลล์นั้น เหมือนประหนึ่งว่ามันจะสามารบอกอะไรได้ จะสามารถบอกได้ว่าเธอคิดอะไรอยู่


สิ่งที่ได้คือความเงียบงัน ทั้งในใจของผมเอง มันก็เงียบงัน พูดไม่ออก


ณ ตอนนี้ผมก็ยังไม่ได้ตัดสินใจทำอะไร คิดว่าอยู่เฉยๆ น่าจะดีที่สุด ผมจะไม่ตอบรับเธอ ไม่อีกแล้ว ผมเจ็บปวดนะ ไม่มีวันไหน ตลอด 1ปีมานี้ ที่ผมไม่คิดถึงเธอ ไม่มี



เธอจะรู้บ้างไหมว่า หัวใจผมต้องเจ็บปวดขนาดไหน เมื่อวันที่ได้อ่านข้อความที่เธอเขียนถึงคนอื่น


ผมอยากบอกว่าเธอทำสำเร็จ นะ ถ้าหากอยากให้ผมเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส เธอทำได้


แต่เธอจะไม่มีวันทำได้อีก ผมก็อยากจะรู้ว่า คนที่อยู่สูงขนาดเธอ จะยอมทำอะไรได้อีก ...... เพื่อคนที่อยู่ต่ำเตี้ยเลี่ยดิน แบบคนอย่าง ... ผม