If I Never Knew you
นานมาแล้ว เมื่อครั้งผมยังเด็ก และดิสนีย์ยังคงทำการตูนภาพ 2 มิติ ทุกๆอย่างยังคงถูกสร้างขึ้นด้วยมือ
ผมคิดว่า เด็กรุ่นผม ทุกๆคนน่าจะต้องมีการ์ตูนในดวงใจกันทั้งนั้น และการ์ตูนในดวงใจนั้นก็คือ ... Pocahontas
การ์ตูนเรื่อง 33 รึเปล่าจำไม่ได้ ไม่แน่ใจของดิสนีย์ ยุคก่อนที่คอมพิวเตอร์แอนนิเมชั้นจะมา และเราก็ไม่เคยพบพาน ว่าดิสนีย์ทำการ์ตูนวาดมืออีกเลย
สำหรับ 3 D ผมก็ชอบนะ แต่รู้สึกว่า ไม่ว่าจะทำได้ออกมาเหมือนจริงขนาดไหน ... มันก็ยังไม่ถึง ความเป็นการ์ตูน ไม่รู้สิ ผมแก่แล้วป่าวหว่า
Pocahontas เป็นการ์ตูนที่ผมชอบที่สุด ด้วยความที่ตั้งแต่เด็กๆจะไม่ชอบดูการ์ตูนที่เป็น สิงสาราสัตว์ทั้งหลาย ผมจะชอบวาดรูปคน ชอบอะไรที่มันเป็นความจริงมากกว่า
แล้วก็ประทับใจเข้ากับเรื่องนี้ จนทุกวันนี้ก็ยังรู้สึกประทับใจ ไม่เคยจาง ..... ครั้งนึงเมื่อหลายปีก่อน สัก 3 ปีแล้วได้มั้ง ผมเคยฟิตนะ ช่วงนั้นทำการ์ตูนกับเพื่อนอยู่ แบบชำนาญมาก กับการทำการ์ตูนเคลื่อนไหว
เคยหยิบเอาการ์ตูนเรื่องนี้มาเขียนบทใหม่ และคิดจะสร้างมันเอง ด้วยมือผมเอง ทั้งหมด ในแบบที่ผมต้องการ
บอกตรงๆว่ารับไม่ได้ ที่ความจริงในประวัติศาสตร์ ที่จอห์น สมิท หลังจากกลับไปอังกฤษแล้วก็ลืมโพคาฮอนทัส จนเธอต้องเดินทางไปหาเขาถึงอังกฤษ แล้วก็ได้ผัวใหม่ไปสะงั้น
คนเราผ่านอะไรมาด้วยกันตั้งเยอะ ทำไมลืมกันง่ายจัง
การ์ตูนเรื่องนี้จบแบบไม่ Happy ซึ่งอยู่ในใจผมตลอดมา
บทผมเขียนเสร็จแล้ว วาดไปบ้าง บางตอนก็แล้ว ฉากถูกเขียนแล้ว และบางช่วงถูกทำเป็นแอนนิเมชั่นแล้ว ความยาวเกือบๆ 10 วินาที
วันนี้ได้ดูคลิปนี้โดยบังเอิญใน Youtube เป็นคลิปที่ผมไม่เคยเห็นมันมาก่อน มันไม่มีอยู่ในภาพยนต์ที่ออกฉาย ผมดูการ์ตูนเรื่องนี้เป็นพันรอบแล้ว จำได้ทุกคำพูด 5555+ เล่นแฟนพันธ์แท้ได้ก็ยังไม่เคยเห็นฉากนี้
เหมือนเป็นตอนพิเศษหรืออะไรสักอย่าง ใน DVD ก็ไม่มี ดูแล้วตอนแรกๆ นึกว่ามีคนเป็นแบบผม เอามาวาดเอง อะไรแบบนี้ แต่ ... ดูไปดูมา นี่มันของแท้นี้นา หุ หุ
ตอนนี้ชีวิตว่างมากมาย ผมจะหยิบมันกลับมาทำให้เป็นการ์ตูนแบบส่วนตัวของผมดีไหมเนี้ย ..... เริ่มรู้สึกคันไม้คันมือยิกๆ
การ์ตูนที่ใช่คน ใช่เวลาเป็นปี ผมจะทำคนเดียวสะดีไหมหนอ
กลับมาใส่ใจ ใส่หัวใจให้กับ สิ่งที่มันไม่มีชีวิตดูบ้าง เผื่อชีวิตมันจะดีกว่านี้ .... มีความสุขกับตัวผมเอง
อาจจะดีขึ้นก็ได้ .... เนอะ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น