... ผู้หญิงคนนั้น ...

สวัสดียามเช้าคับ วันนี้ตื่นเช้ามาด้วยอาการเบื่อๆ ลุกจากที่นอน ออกกำลังการ 10 นาที


แล้วไปหุงข้าว เอามากินที่ทำงาน แล้วไปอาบน้ำ ช่วงนี้อากาศหนาวนะคับ ทำให้เบื่อที่จะอาบน้ำอย่างแรง ต้องออกกำลังการให้เหงื่อออกก่อน ถึงจะอาบได้


ช่วงนี้ปรับเปลี่ยนตัวเองไปมาก อาการแปลกๆที่ลำตัวด้านขวาก็ดีขึ้น แต่ไม่ปรกติ ผมไม่รู้ว่ามันเป็นอะไร แต่คิดอยู่ว่ามีตังพอแล้วคงต้องไปหาหมอตรวจดูว่ามันเป็นอะไร


ก็หวังว่าคงไม่ได้เป็นอะไรร้ายแรง


วันนี้มาทำงานแบบหนาวๆ ผมเกลียดหน้าหนาวรู้ไหม เพราะเป็นช่วงที่ผมมักโสด ... ทำให้รู้สึกว่าเป็นช่วงที่ต้องอยู่กับตัวเองมากกว่าปรกติ ต้องอยู่กับความคิดคำนึง


บางทีผมก็ถามตัวเอง ว่าผมต้องการอะไรจากคุณ ..... ความรักหรือ การเอาใจใส่หรือ


มีคนบอกว่า ถ้าคุณอยากได้อะไรจากใคร คุณต้องให้เขาก่อน ...


ช่วงกลางคืน ก่อนจะนอน มักจะเป็นเวลาที่ผมว่างที่สุดของวัน แล้วรู้สึกสบายที่สุด ผมมักจะโทรหาคุณเวลานั้น ...


แต่ตั้งแต่คุณมีรูมเมท ผมก็ไม่ค่อยจะได้คุยกับคุณเลย ผมไม่ได้อยากจะคุยกับรูมเมทคุณเลยจนนิดเดียว แต่ก็มักจะเป็นเธอที่จะมารับโทรศัพท์ของคุณเสมอ


ช่วงนี้ผมก็เลยแปลกใจสักหน่อยที่คุณจะเข้าห้องน้ำบ่อยและนานกว่าปรกติ จนผมต้องคุยกับรูมเมทคุณนานมาก


ย้อนกลับมาดูตัวเอง ... ผมคงโทรมากไปรึเปล่า ... ตอนนี้ผมไม่กล้าโทรตอนเช้า ... เพราะกลัวจะทำให้คุณรำคาญ หากนอนหลับอยู่


ผมโทรตอนกลางวัน ช่วงที่ผมพักเที่ยง ... ตอนนี้เป็นเวลาเดียวที่คุณยังยอมคุยกับผม


ผมโทรอีกทีตอนก่อนนอน ... เพราะเป็นช่วงเวลาผมชอบที่สุด ผมพยายามนอนไม่ดึก เพื่อที่ว่าจะได้สามารถโทรไปหาคุณได้ก่อนที่จะนอน


มันเป็นช่วงเวลาพิเศษสำหรับผม ที่ผมไม่ต้องโดนรบกวนจากแม่ ... หรือไม่ต้องไปทำอะไรต่อ ผมอยากบอกฝันดีกับคุณ


ตอนนี้คุณเริ่มไม่ค่อยรับสายผม


บางทีผมก็ไม่รู้ว่ามันหมายความว่าอย่างไร ... มันจะหมายความว่าฉันไม่อยากพูดกับแกรได้ไหม ... หรือมันจะหมายถึงการไม่ว่างคุย จริงๆ


...
...
...


นี้ผมกำลังถูกบังคับ รึเปล่า ....


หรือไม่มีอะไรในก่อไผ่ ผมคิดมากไป


หรือ ... นี้ผมกำลังเอาตัวเอาใจไปผูกกับคุณมากเกินไปไหม... คุณไม่พร้อมหรอกที่จะเป็นทุกสิ่งทุกอย่างให้ใครอีกคน ว่าไหม??


โลกส่วนตัว ... โลกส่วนตัว ... โลกส่วนตัว ... โลกส่วนตัว


คำนี้มันจำกัดความแค่ไหน ....



ทำไมผมถึงอยากจะรักคุณนัก ... แล้วทำไมคุณถึงวิ่งหนีผมนัก


แล้วทำไมตอนแรกคุณไม่เป็นแบบนี้เลยหละ ...


ผู้หญิงที่น่ารักคนนั้นหายไปไหนแล้ว ผมอยากเจอผู้หญิงคนนั้นอีกจะต้องทำอย่างไร


ผมพยายามจะทำตัวให้เหมือนเดิม เพราะอยากให้ผู้หญิงคนนั้นกลับมาอีก


แต่ถ้าผู้หญิงคนนั้น ... คนที่น่ารักจะไม่กลับมาอีกแล้ว ... ผมคิดว่า ... ผมก็ควรจะรู้ ... เป็นคนแรก ... ว่าไหม

เพราะผู้หญิงคนนั้น เป็นเหมือนลมหายใจของผม ... เธอน่ารัก


เธอชอบให้ผมโทรมาปลุกตอนเช้า ... เธอชอบให้โรแมนติก


... เธอชอบให้ผมโทรหาก่อนนอน


และบางที... เธอก็โทรมาหาผมก่อนที่ผมจะนอนบ่อยๆ


คนที่บอกผม ... ว่าอยากเจอผมก่อนที่จะไม่ได้เจอกันอีกเป็นอาทิตย์


และที่สำคัญ ... เธออยากคบกับใครสักคนไปนานๆ ... ซึ่งผมเข้าใจไม่ยาก ... ได้ว่าเธออยากจะใช่ชีวิตคู่กับผมจริงๆ ... ผมคิดถึง ... ผู้หญิงคนนั้น


คนที่จากผมไปพร้อมทอมอีกคน ... แต่คนที่กลับมา ... ไม่ใช่เธออีกแล้ว ... กลายเป็นใครก็ไม่รู้ ที่ผมไม่รู้จัก


... ผมคิดถึง ... ผู้หญิงคนนั้น

...สิ่งที่ตั้งใจ ...

นี่ คือสิ่งที่ตั้งใจทำให้คุณ ที่เคยบอกเอาไว้เมื่อหลายวันก่อน

เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาเรานัดเจอกัน เพื่อที่ผมจะได้มีโอกาศได้เจอคุณบ้าง และได้เอาสิ่งนี้ให้คุณ

คุณเพิ่งส่างเมา เมื่อคืนปาร์ตี้หนัก ผมว่านอนไปตอนเช้า ... แล้วก็ยังอุสาห์ตื่นมาหาผมในตอนเช้า

ทำให้อดคิดไม่ได้ว่าทำให้คุณลำบากรึเปล่า

คุณเอาเพื่อนรูมเมท มาด้วย เป็นเพื่อนที่เพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกันที่ห้อง ... คุณชอบความเป็นส่วนตัวมาก อันนี้ใครอยู่ใกล้ 5 นาทีก็คงจะรู้ แต่คุณก็ยอมมีรูมเมท

แปลกดี ....

แต่รูมเมทคุณน่ารัก นิสัยดี เท่าที่ผมเห็น แล้วก็เป็นเพื่อนสนิทกับคุณ ผมก็เดาๆเอาว่าในระยะยาวคงจะไม่มีปัญหาอะไรมั้ง

ผมยังคิดเลยว่าต่อไปจากนี้ผมจะได้มีโอกาศอยู่กับคุณสองคนอีกหรือไม่ หรือว่ามันจะกลายเป็นแค่ความคิดฝันไป

นานมากแล้วเนอะ กับครั้งสุดท้ายที่คุณเคยบอกกับผมให้ได้ยิน ว่าคุณอยากจะเจอกับผม นั้นก็ตั้งแต่เมื่อครั้งที่คุณพักร้อนคราวก่อน ก่อนที่จะมีเรื่องกัน นั้นก็ สัก 4 เดือนได้แล้วมั้ง

ไม่น่าเชื่อว่าอาจจะเป็นครั้งสุดท้ายรึเปล่าที่คุณเอ่ยปากว่าอยากเจอกัน

แล้วก็นานมากแล้วที่ผมไม่เคยได้รับโทรศัพท์จากคุณ แบบไม่มีเรื่องอะไรที่จะต้องคุย นานมากแล้วเหมือนกันที่คุณจะโทรมาหาผมก่อนเพราะความคิดถึง เพราะว่าอยากคุยกัน

พักหลังมานี้ผมเป็นฝ่ายเริ่มต้นก่อนทุกเรื่อง ไม่ว่าจะเป็น ชวนไปไหนๆ ต้องคอยดูตารางคุณว่าว่างหรือไม่ คุณเพื่อนเยอะ ไปโน่นไปนี่ตลอด

แล้วก็เป็นผมที่อยากจะคุยกับคุณ เพราะว่าคิดถึง ... แต่คุณก็มีภาระมากมายที่จะต้องทำ ต้องอ่านหนังสือ ต้องทำนั้นทำนี่หลายอย่าง

ยกเว้น Google Take เรื่องเดียวเท่านั้นในตอนนี้ ที่คุณเป็นฝ่ายเข้ามาทักทายผมก่อน เป็นเพียงเรื่องเดียวจริงๆที่หล่อเลี้ยงจิตใจของผมเอาไว้

ผมยังคงจำได้ถึงครั้งนึงที่คุณเคยบอกกับผมว่า ... คุณต้องทำอย่างอื่นบ้าง ไม่ใช่วันหยุดก็คอยแต่จะมาเจอกับผม ... จริงของคุณ

แต่คำพูดนั้นมันก็นานมาก ตั้งแต่เราคล้ายๆว่าจะเป็นแฟนกัน จนสถานภาพเราลดลงมาเรื่อยๆ ... กลายเป็นเพื่อนสนิทมาก ... จนตอนนี้ผมเองก็ไม่แน่ใจว่าสถานภาพของเราเป็นอย่างไร ... หรือเป็นแค่คนที่รู้จักกันเฉยๆ

ในสมองของผมจะมีแต่เรื่องคุณตลอดเวลาไม่รู้ว่าเพราะอะไร จะคิดอะไรก็จะมีแต่คุณเสมอ อยากไปนั้นไปนี่กับคุณ อยากมีคุณอยู่ในชีวิตมากๆ

แต่ผมก็รู้ว่าในความเป็นจริงๆ ... คงไม่สามารถทำเช่นนั้นได้ ... แต่มันก็เป็นแค่ความคิดหนะนะ ไม่ได้สำคัญอะไรมากมายหรอก

ผมรู้ว่ามีหลายๆอย่างในชีวิตคุณ ที่สำคัญกว่าผมมาก และผมรู้ว่าตัวเองก็ทำตัวไม่น่ารัก ทำตัวแย่ลง ... แต่ผมก็งี่เง่า ... เพราะว่ารักคุณ
มันก็เท่านั้น

ช่วงนี้ไม่รู้ว่าเป็นอะไรนักหนา ตั้งแต่เรากลับมาคุยกันอีก ผมเขียนอะไรไม่รู้ไร้สาระทุกๆวัน วนไปเวียนมาอยู่แบบนี้

ผมแค่อยากดีกับคุณ อยากให้เรากลับมาคบกันอีก อยากให้คุณยอมรับผมในฐานะคนรักจริงๆ อยากให้คุณแชร์ชีวิตด้านต่างๆของคุณกับผมบ้าง ยอมให้ผมได้เข้าไปในชีวิตของคุณบ้าง

มันคงจะมากเกินไปนะผมว่า ... เมื่อวันอาทิตย์ที่ผมขอคุณคืนดี คุณบอกว่าผมทำเรื่องไว้เยอะ ... ก็คงจริงของคุณ แต่ก็ใช่ว่าคุณจะไม่ได้ทำอะไรให้ผม ... แต่บางครั้งเพียงแค่ผมคิดว่า ทำไมเราไม่ทิ้งข้อแม้ต่างๆไปสะ

เรื่องที่ผ่านไปแล้วก็ให้มันผ่านไป ทุกวันนี้ผมลืมแล้วว่าอะไรที่ผมเคยเสียใจบ้าง เพราะผมรักคุณ ผมถามตัวเองว่า ผมรักคุณรึเปล่า อยากมีคุณอยู่ในชีวิตไหม ... คำตอบมันคือใช่ .... เพราะฉะนั้นตอนนี้

ผมไม่สนอะไรอีกแล้ว ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป .... ผมจะรอจนกว่าคุณจะให้คำตอบ ... ผมรู้ว่าคุณเข้าใจยาก ... แต่ผมก็ยังอยากที่จะเข้าใจ ...

... ความรู้สึก ...

สวัสดีเช้าวันทำงานอันแสนหดหู่ ...


วันนี้รู้สึกเซื่องซึม ... ตาบวมเพราะร้องไห้เมื่อคืน ... ไม่รู้จะร้องทำไม ... เพราะไม่ได้ช่วยทำให้อะไรดีขึ้น


แต่อยู่ดีๆ พอล้มตัวลงนอนแล้วมันก็อยากร้องไห้ ... ร้องเป็นวักเป็นเวร เหมือนมีเรื่องมีราว ... เหมือนหัวใจแตกสลาย ... เหมือนมีใครจากไปไม่กลับมา


จนตอนนี้แม้ตัวผมเองก็ยังไม่เข้าใจความรู้สึกที่มีตอนนี้ ผมคงเป็นทอมที่ร้องไห้บ่อยที่สุดในโลกเลยมั้ง คงเป็นคนที่ไม่รู้จักที่จะมีความสุขกับเขาสักที ผมเองก็ยังไม่ชอบตัวเองเลย


ว่าทำไมถึงได้เศร้าตลอดเวลา เคยนึกหาคำตอบให้ตัวเองเหมือนกันนะว่า ... ทำไมผมถึงไม่ยักกะมีความสุขเหมือนกับชาวบ้านเขา ทำไมถึงไม่สามารถเสแสร้งแกล้งทำได้ว่าผมมีความสุขดี


จนทุกวันนี้ ... ก็ยังไม่สามารถหาคำตอบให้กับตัวเองได้ ... มันคงเป็นเวรเป็นกรรม หรืออะไรสักอย่าง แต่เมื่อคืนร้องไห้จนตกใจตัวเองเหมือนกัน


....



ช่วงนี้พยายามทำอย่างที่สุดที่จะทำให้หัวใจสบาย ... พยายามอย่างที่สุดที่จะพยายามมีความสุข เหมือนคนอื่นๆเขา ... แต่ก็ดูเหมือนจะทำได้ยาก


เหมือนว่าเรายิ่งพยายาม ... มันก็ยิ่งแย่ลง .. เมื่อคืนผมนึกถามตัวเอง ว่าอะไรทำให้หัวใจเจ็บ อะไรทำให้หัวใจปวดร้าว .... ความรู้สึกและความต้องการของตัวเองรึเปล่า ... ที่ทำให้ต้องทุกข์ทรมานดังเช่นที่เป็นอยู่ตลอดเวลานี่


หัวใจของเราเอง ... รึเปล่า ... ที่กำลังฆ่าตัวเอง


ความต้องการ .. ที่ไม่เป็นไปตามที่หวังเอาไว้ ... กำลังทำลายตัวผมเอง ... ผมยอมรับว่ารับไม่ได้กับทุกวินาทีที่ผ่านไป แม้จนทุกวินาที ณ ตอนนี้ก็ไม่ได้ดีขึ้นเลย


และผมเองก็รู้ว่าอีก นาน ผมก็คงจะยังรับไม่ได้


ผมเคยทำได้มาก่อน ... ผมเคยถอดความรู้สึกออกจากหัวใจตัวเองได้ ... แต่ตอนนี้ทำไมดูมันทำได้ยากเย็น เหลือเกิน


และหลายๆอย่างที่ผมทำลงไป ... มันก็ผิด ผิดโดยไม่ได้ตั้งใจ ... ผิดโดยตั้งใจ ... หรือ ... พยายามที่จะหาทางให้หัวใจเจ็บปวดน้อยที่สุด


.......



มันคงจะต้องเป็นไปแบบนี้ อีกสักพัก กว่าผมจะทำใจยอมรับ และอยู่กับมัน ... และเพียงจะหวังว่า ... สุดท้าย ... ผมจะได้มีโอกาศที่จะมีความสุข เหมือนๆกับคนอื่นๆเขาบ้าง


เมื่อวานซื้อที่ตัดเล็บอันใหม่มา เพราะว่าแม่ทำมันพังไปหลายเดือนแล้ว จมูกเล็บและนิ้วผมจะได้กลับมามีสภาพเป็นปรกติสุขเสียที เพราะตลอด 2 เดือนที่ผ่านมา ผมตัดเล็บด้วยการกัด และฉีก และแกะ เล็บตัวเอง


ผมไม่เคยกังวล .. มากเท่านี้ ไม่เคยทำกับนิ้วตัวเองแย่ขนาดนี้ ขนาดที่ต้องใช่คัดเตอร์แงะเล็บตัวเองจนเลือดออก แงะแล้ว ก็แงะอีก


ตอนนี้ผมพยายามที่จะไม่เครียด ไม่กังวล พยายามที่จะทำใจให้สบาย



ผมรู้สึกเหมือนคนสำลักน้ำ .... คงต้องสำลักไปอีกพัก ... แหละ



แต่ผมก็ยังรักโลกนี้ ... และขอบคุณที่ได้เกิดมาเป็น มนุษย์



PS. ผมไม่รู้ว่าคุณจะชอบมันไหม กับสิ่งที่ผมทำให้ มันอาจไม่ได้มีค่าอะไร แต่มันเป็นสิ่งที่ผมทำขึ้นด้วยความตั้งใจ ... ให้คุณ

... เพลงประจำตัว ...

เพลงประจำตัว ... วันนี้งานบาน ... ทำงานตั้งแต่เช้าจรดเย็น ไม่ได้แอบเล่นเน็ทเลย ...


ก่อนเลิกงาน 5 โมงครึ่งวันนี้รู้สึกกว่าไม่ไหวแล้ว เลยอัพไดร์ดีกว่า ... วันนี้นั่งหาเพลงฟังใน Imeem เพลงที่ผมหาโหลดไม่ได้ ก็มาหาที่นี้


ฟังไปฟังมาเลยหาเพลงที่ชอบอยู่เพลงนึง อยากรู้ว่าเวอร์ชั่นอื่น ๆ จะเพราะเหมือนเจ้าของเดิมที่ผมชอบฟังไหม


เพลงนี้เป็นเพลงแรกๆ ... ที่ผมได้ฟังช่วงที่หัดฟังเพลงสากลใหม่ๆ ... ตอนเด็กๆที่ชอบ และอยู่ในความทรงจำเสมอมา... เรียกได้ว่าหากใครถามว่ามีเพลงที่คุณชอบที่สุดไหม


เพลงนี้เป็นเพลงแรกๆที่ผมจะนึกถึง


... I can't made you love me ... ของ Bonnie Raitt เธอร้องเพลงนี้ได้กินใจมากมายเหลือเกิน ผมไม่แน่ใจว่าเธอแต่งเพลงนี้เองรึเปล่า ... แต่ทุกครั้งที่ตั้งใจฟัง ... มันก็เรียกได้น้ำตาได้เสมอ


เพลงนี้ผมมักไม่ค่อยได้เปิดฟังบ่อยๆ เพราะมันทำให้หัวใจหดหู่ แต่จะฟังเวลาที่เศร้าจริงๆ ... และเหงาสุดๆ .. จะได้อินกับมันไปเลยประมาณนั้น


ผมชอบทำนองเศร้าๆของเพลง ... ตั้งแต่เด็ก ตั้งแต่ยังฟังไม่ออกว่า Bonnie เธอร้องว่าอะไร จนทุกวันนี้ภาษาแก่กล้าขึ้นมากถึงได้รู้ความหมาย ... เนื้อหาของเพลง ... เจ็บปวดมาก ... เจ็บปวด ...


ทุกครั้งที่ฟัง ... ผมเข้าใจความหมายและความรู้สึกมันอย่างถ่องแท้ว่า ... การไม่อาจทำให้คนที่เรารัก รักเราได้นั้น .... มันรู้สึกอย่างไร


แต่เมื่อไม่อาจทำเช่นนั้นได้ ... เธอก็จะยอมเป็นฝ่ายจากไป ... ไม่เป็นไร ...


วันนี้ผมฟังเรียกได้ว่าเกือบจะครบทุกเวอร์ชั่นที่เดียวนะ


แต่ก็คิดว่า เวอร์ชั่นดั่งเดิมของ Bonnie เป็นอะไรที่สุดยอดแล้ว ....


และเธอทำได้ดีจริงๆ ผมว่าเจ้าของเพลง .. ยังไงสะก็ร้องเพลงของตัวเองได้ดีที่สุดอยู่แล้ว
วันนี้เป็นวันที่ผมรู้สึกเหงา เลยนั่งฟังมันทั้งวัน


และได้เอาเวอร์ชั่นร้องสดของเธอ มาให้ได้ฟังกัน ... ผมว่าเธอร้องสด ... ได้เพราะ ...จริงๆเลย



... I can't made you love me ...


Turn down the lights, turn down the bed
Turn down these voices inside my head
Lay down with me, tell me no lies
Just hold me close, don't patronize (don't patronize me)


Cause I can't make you love me if you don't
You can't make your heart feel something it won't
Here in the dark, in these lonely hours
I will lay down my heart and I'll feel the power
But you won't, no, you won't
Cause I can't make you love me if you don't


I'll close my eyes, then I won't see
The love you don't feel when you're holding me
Morning will come and I'll do what's right
Just give me till then to give up this fight (and I will give up this fight)


Cause I can't make you love me if you don't
You can't make your heart feel something it won't
Here in the dark, in these lonely hours
I will lay down my heart and I'll feel the power
But you won't, no, you won't
Cause I can't make you love me if you don't....

... ปีใหม่อยากไปไหน ...

ปีใหม่นี้ผมอยากไปเสม็ด ...


แต่เงินเพียงน้อยนิด อาจทำให้ไม่สามารถไปได้มากกว่าหนึ่งคน
งั้นผมไปคนเดียวดีไหม ...


ก็คงต้องเป็นงั้น


ว่าจะเอาเต็นท์ไปนะ ... คงเหมือนพี่วินัยกับเพื่อนเขาช่วงสงการนต์ปีก่อน พี่เขาเอาเต็นทร์ไป ... ดูทะเล เล่นน้ำ ถ่ายรูป ... คงไม่ได้ทำอะไรไปมากกว่านี้


แล้วก็คงกลับ ค้างสัก 2 คืนคงพอ ...


คงทำให้ความตั้งใจตั้งแต่ปีก่อนโน้น ... ที่จะชวนคนพิเศษไปเสม็ดด้วย เป็นความจริง เพียงแต่ผมคงได้ไปคนเดียว ... ไม่เป็นไรดอกเนอะ ... อย่างน้อยก็ได้ไป


แต่คงต้องถามพี่เขาก่อนว่า


ไปกางเต็นท์ที่ใด ... ไปแม่งคนเดียวนี่แหละ ... เพราะไม่ว่ายังไง ผมก็จะไปอยู่ดี


เบื่อที่จะคอยเวลาแล้ว ... ว่าตอนนั้นสิ ตอนนี้ก่อน แล้วเมื่อไรจะได้ไปสักที แกรอยากไปไม่ใช่หรอไอ้เม


ก็ไปดิ จะสนไปทำไมว่าตังจะมีมากมีน้อย ... วันนี้จะหาข้อมูลเพิ่มอีก ผมมีอะไรทำให้ชีวิตแล้ว... ผมจะไปเสม็ด

... เดือนสุดท้าย ...

หวัดดีคับ


เชื่อไหมว่า 3-4 วันมานี่ มีเรื่องปวดหัวเกิดขึ้นมากมาย บางวันปวดหัวจนต้องกินยา บางวัน สบายๆ แต่มึนๆ มีไดร์ที่ถูกเขียนขึ้น


เกือบทุกวัน แต่ไม่ได้อับ จนวันนี้ผมว่าผมกับคุณหาทางออกกันได้อย่างลงตัวแล้ว เลยว่าจะต้องเขียนอะไรบ้างสักหน่อย


ช่วงนี้รู้สึกเหมือนจิตไม่ว่าง คิดโน่นคิดนี่ตลอด


ผมกำลังจะครบกำหนดโปร 6 เดือนที่ทำงานใหม่ ที่นี่ ไม่รู้ว่าจะผ่านไหมหนอ ก็หวังว่าจะผ่านนะ
ไม่ผ่านก็ช่างมันหาใหม่


รู้สึกเหมือนว่า ผมยังไม่สามารถมีที่ทำงานที่เหมาะกับตัวเอง มันรู้สึกแปลกๆ จะมีที่ใดบ้างที่จะทำให้ผมรักองค์กร และทำงานเพื่อ


ไม่รู้สิ หรือเป็นเพราะว่า ผมมีอาชีพที่อยากทำแต่ยังไม่ได้นะ ทำให้ความสนใจใส่ใจ กับงาน ณ ปัจจุบันลดลง คงจะจริงตามนั้น


ก็หวังว่าใกล้จะปีใหม่ ชีวิตคงจะดีขึ้นกว่านี้ มีคนบอกว่าปีหน้าผมจะดี ... ก็หวังให้มันเป็นแบบนั้น แต่ผมเองก็จะทำเต็มที่


ตอนนี้ผมมีโครงการเล็กๆ ที่กำลังทำอยู่ ไม่รู้ว่าคุณจะคิดยังไงนะ ... มันอาจดูเป็นเรื่องไร้สาระไปเลยก็ได้ ถ้าคุณรู้ แต่ก็นะ ผมแค่ชอบทำอะไรให้คนที่รัก


มันอาจไม่ได้มีค่ามากมาย แต่ถือได้ว่ามันเป็นโครงการเล็กๆ ที่ผมกำลังทำอยู่ในตอนนี้ทีเดียว ไม่ได้เป็นสิ่งพิเศษ ไม่ได้ เป็นโอกาศพิเศษ แต่ผมแค่อยากทำให้คุณรู้ว่า


ผมรักคุณที่สุด


รองจากครอบครัวแล้ว ... มันก็คือคุณ


แต่ผมจะไม่บอกหละ ว่าเป็นอะไร ... ไว้วันอาทิตย์จะเฉลยให้นะ บอกมากเดี๋ยวรู้อีกว่าอะไร

... วันที่ 1 ...

วันที่ 1 ของชีวิตตัวคนเดียว

วันนี้รู้สึกอึนๆมึนๆชอบกลแต่รู้สึกดีกว่าเมื่อวาน

ที่ไม่ต้องคุยกับคุณ ไม่ต้องรู้สึกเจ็บปวดเวลาอ่านตัวหนังสือเหล่านั้น

ไม่ต้องกังวลว่าคุณจะรักผมไหม เพราะไม่มีคุณอีกแล้วในชีวิต

เหลือแต่เพียงความเจ็บปวดในหัวใจเท่านั้นพอแล้ว ... รักเองก็ต้องเจ็บเอง ... เนอะ

ก็ว่างั้น ... มันก็ดีนะที่เป็นแบบนี้ รู้สึกว่าทุกเรื่องจบไปจากชีวิตแล้ว ไม่ต้องเครียดอีกต่อไป เวลาเครียด

ก็จะสามารถบอกกับตัวเองได้ว่าเฮ้ย ... จะมานั่งคิดอะไรอีก มันจบไปแล้วนะ

วันนี้ผมจะเริ่มนับหนึ่งใหม่ให้กับชีวิตอีกครั้ง วันนี้จะเป็นวันแรกละกันเนอะ

ก็ไม่รู้ว่าจะทำอะไรต่อไปเหมือนกัน

วันนี้ก็ทำงานสังกะตายไปเรื่อยๆ เบื่อ อยากออกไปหาอะไรกินไกลๆ

พรุ้งนี้ว่าจะตื่นแต่เช้ามาบิน และอาจทำรีวิว Hongkong - Bangkok มาให้ชมกันนะคับ

สายการบิน Mandala Airways เรา เปิดเที่ยวบินอาทิตย์ละ 1 วันเท่านั้น หุ หุ แต่ตอนนี้ไม่รู้ เดือนละ 1 เที่ยวบินได้มั้ง ไม่ได้เป็นเพราะน้ำมันแพงแต่อย่างใด

แต่เป็นเพราะว่านักบินที่มีอยู่เพียงคนเดียวของเรานั้นไม่ว่างต่างหาก หุ หุ

นักบิน CEO แอร์ ช่าง กราวน์ เอ่อ ... อยู่ในคนๆเดียวกันหมด วะฮะ ฮ่า

ช่วงนี้ต้องพยายามหันความสนใจของตัวเอง มาที่สิ่งที่อยากทำนะ พรุ้งจะวันอาทิตย์ จะได้หยุดแล้ว
ผมจะไปไหนดีนะหลังจากที่ไปเมืองทองแล้ว ยังนึกไม่ออก แต่คงต้องใช่เวลาว่างไปกับงานหน่อยนะ พักนี้ไม่ค่อยมีผลงานเลย

ผมต้องคิดเรื่องบูทใหม่ออกให้ได้ จะได้ได้หน้า อิ อิ (อ่าว)

ไม่รู้ว่าจะตีไปเอ็มโพเรียมจะดีไหม ไกลไปป่ะ

แต่เมื่ออาทิตย์ก่อน เหนื่อยล้าหัวใจ ไปนั่งพักดูความฝันบินไปบนท้องฟ้าครึ่งค่อนวัน

เดินจนขาลากทั่วสนามบิน ครั้งนึงที่นี่เคยมีความทรงจำดีๆของผมมากมาย ผมชอบสนามบิน ชอบคนทำงานในสนามบิน อิ อิ

แม้ว่าจะผ่านมามากกว่า 6 เดือนแล้ว แต่ผมว่าครั้งนึงผมเคยฝันดีทีเดียว แม้ว่าทุกวันนี้จะต้องตื่น
มันก็จะเป็นความทรงจำที่ดีให้แก่ชีวิตผม

งั้นขอลำลึกย้อนหลังเมื่ออาทิตย์ที่แล้วที่ผมไปเที่ยวสนามบินหน่อยละกันคับผม ..

ปีหน้า Air Asia จะเปิดรับ Student Pilot แล้ว ช่วงเดือน มีนา - เมษา ผมคงจะไม่พลาดที่จะลองไปทำข้อสอบให้มันเปลืองกระดาษเล่นแน่นอน

และก็หวังว่าถ้าโชติดี สมองเหาอย่างผมคงได้มีโอกาศ เปลี่ยนชีวิตกะเขาบ้าง

... เอะ ... คุ้นๆนะ ว่าไหม ที่ๆผมเคยมาบ่อยๆ ...

... อันนี้ไม่ได้ถ่ายเอง .. สวยป่าว ...