... เส้นทางใหม่ ...

ย้ายบ้านแระคับ .... เหนื่อยฉิบหาย

แอบเห็นแม่ร้องไห้คิดถึงบ้านที่เราย้ายจากมา ตกเย็นของเมื่อวาน แม่บอกว่าอยากกลับบ้าน โดยลืมไปว่าก็เราย้ายมาที่นี่แล้ว

แม่จะเป็นโรคตกเย็นแล้วจะอยากกลับบ้าน .... และอาการเหล่านี้ก็ตกทอดเป็นมรดกมาให้ผมด้วย สงสารแม่นะคับ

ก็ได้แต่ปลอบไปว่าอีกหน่อยเราก็จะชิน และรักมันเหมือนบ้านที่เราย้ายจากมา

ตอนนี้ของก็ย้ายมาครบแล้ว ห้องผมเล็กลงครึ่งนึง ทำให้สมบัติผีบ้าของผม อัดแน่นจนแทบไม่มีทางเดิน แต่ยังจัดไม่เสร็จนะคับ

คงจะรกน่าดู เพราะเดิมห้องใหญ่กว่าตั้งครึ่ง ยังรกเลย เอิ๊กๆ

มีเพื่อนแม่มาช่วย ก็ดี อย่างน้อย คน 3 คนที่ถูกตัดขาดจากครอบครัวสายเลือดเดียวกัน ก็ยังมีคนนอกอื่นๆ เข้ามาแทนที

ให้ความรักต่อกันเหมือนครอบครัว

เพื่อนแม่คนนี้ เป็นมุสลิมคับ มีพี่น้องหลายคนมาก สิบกว่าคน พ่อแม่จากไปแต่เด็ก เลี้ยงดูเติบโตกันมาเองพี่น้อง รักกันมากมาย อบอุ่นมากคับ

จนบางทีความอบอุ่นก็แผ่รังสีมาถึง เรา 3 คนพ่อ แม่ ลูกด้วย

ทุกวันนี้พี่น้องทุกคนของครอบครัวประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน มีลูกหลานมากมาย เรียกว่าเป็นครอบครัวใหญ่มากๆ ย่างไก่กินทีนึง ใช่ไก่ 10 กิโลหนะคับ หุ หุ

เป็นมุสลิมในมุมมองแบบเปิด ที่ผมนิยมชมชอบมากทีเดียว ผมเมื่อก่อนผมเคยอยู่ในชุมชนมุสลิมคับ ราวๆ 7 ปีได้ สนิทชิดเชื้อ กับมุสลิมหลายรูปแบบ

มีทั้งเคร่งครัดมากมาย โน่น นี่ นั้น ไม่ได้ และแบบครอบครัวนี้ คือออกแบบสากล น่ารักคับ ทำให้อยู่ด้วย หรือร่วมทำกิจกรรมด้วยแล้ว ไม่รู้สึกว่าทำให้เขาบาปรึเปล่า หรือผิดข้อห้ามทางหลักศาสนาของเขารึเปล่าอะไรทำนองนี้


จะหัวสมัยใหม่กัน


รวมๆแล้วน่ารักมากคับ สนิทสนมกับแม่ผมมาก็ราวๆ อายุ ผมได้



ในชีวิตผมจะหาเพื่อนแบบแม่ผมแบบนี้ได้บ้างไหมหนอ



ช่วงนี้ไม่สบายยังไม่หายเลยคับ เบื่อมาก เวลาไม่สบายเนี้ย คงบวกกับพวกฝุ่นอะไรต่ออะไรของข้าวของที่ย้ายมาหนะคับ เลยทำให้เจ็บคอไม่ค่อยเบา แถมมีไอ ค๊อกแค๊กตลอดเวลา


แต่มีเรื่องดีอีกเรื่องของการย้ายบ้าน นั้นคือ ผมได้เปลี่ยนเส้นทางไปทำงานเส้นใหม่ ไม่ต้องมาติดลืมตาย อยู่ที่แยกลำสาลีเหมือนเดิม ผมสามารถย้นเวลากลับบ้านได้ถึงครึ่งชั่วโมงทีเดียว


แล้วที่สำคัญคือ ผมได้กลับไปใช้เส้นทางสมัยเรียนอยู่ลาดกระบังกลับบ้าน ถึงแม้ว่ามันจะไปไม่ถึงตรงหัวตะเข้เหมือนตอนเรียน แต่มันก็ใกล้เคียง และที่ชอบมากที่สุดเลยคือ ผมได้ดูเจ้าความฝันหนักหลายร้อยตันของผม บินหายลับไป


ทุกวันๆนับจากนี้ อย่างน้อยก็ทำให้ชื่นมื่น เป็นความสุขที่ทดแทนความเศร้าเรื่องย้ายบ้านได้บ้าง
แต่ช่วงนี้ต้องคอยจองที่นั่งรถเมล์ให้ถูกฝั่งหน่อย จะได้ดูเครื่องบินได้ 55555+++