... The Curious Case of Benjamin Button ...

โอว ... พระเจ้า ... สวัสดีคับ สวัสดี

ไปดูมาแล้วคับ ไปดูมาแร้ววววว The Curious Case of Benjamin Button

เช้าวันอาทิตย์ครับ รีบแหกขี้ตาตื่นมาตั้งแต่ ตี 5 เพื่อทำกิจกรรมประจำอาทิตย์ นั่นคือการซักผ้า

และทำงานบ้านทู้กกกก อย่าง ที่พึงจะต้องทำตลอดวันอาทิตย์ปรกติ ให้เสร็จก่อน 9 โมงเช้า แต่เมื่อวานผมมีสิ่งที่ตั้งใจว่าจะต้องทำให้ได้

นั่นคือการไปทัศนา ภาพพยนต์

แต่ ... ไปคนเดียวคับ มันเป็นการไปดูหนังคนเดียวครั้งแรกในชีวิต

เกิดมาจากท้องพ่อท้องแม่ ไม่เคยไปดูหนังคนเดียวเปลียวจิต มาก่อน ปรกติต้องลากเพื่อนสักคนไป หรือถ้ามีแฟนก็ไปกับแฟนโลด

แต่ตอนนี้ไม่มีทั้งเพื่อนแระแฟน ก็ไปแมร่งคนเดียวนี่แหละคับ สบายใจ

และเนื้องด้วยจากผมย้ายระแวกบ้านไปใกล้ๆกับแฟนชั่น ไอซ์แลนด์ เพราะฉะนั่นไปดูที่นั่นแหละ ใกล้ดี ...

11 โมงออกจากบ้าน รีบเดินเหมือนประหนึ่ง มีนัด ....

ไปถึงปั๊ป ซื้อตั๋วได้เลย ไม่ต้องรอใคร ไม่ต้องเจอใครบ่นว่ามาช้า ไม่ต้องออกเงินซื้อตั๋วให้ใคร เงินผม ผมใช่คนเดียว โอวว .... บางทีการโสดนี่มันก็มีส่วนดีเหมือนกันนะ

แต่ว่า ยังไม่กล้าซื้อ น้องป๊อปกิน เพราะว่ายังไอไม่หาย กลัวเข้าไปเห่าในโรงหนังแล้วเขาจะด่าเอา เลยเสียค่าโง่ ไอซ์ - ที กระป๋องละ 30 บาทหน้าโรง T___T แมร่ง .... แพงสราาาดดดดด

คราวหน้าต้องซื้อน้ำ ซื้อขนมใส่กระเป๋าไป

และผมก็ค้นพบที่ดูหนัง เข้าใหม่ ที่ไม่จอแจ เช่นเดียวกับเสรี เซ็นเตอร์แล้ว เนื้องจากมันเป็นห้างที่มาลำบาก แล้วก็อยู่ชานเมืองมาก คนเลยไม่เยอะ ทำให้ทั้งโรงมีคนไม่มาก (ความประทับใจส่วนตัว) แล้วหนังเรื่องนี้ก็เป็นหนังผู้ใหญ่

ทำให้นั่งดูสบายมากคับ ไม่มีวัยรุ่นเข้ามาให้น่ารำคาญ ไม่มีเด็ก มีแต่ผู้ใหญ่ มีมารยาทในการดู ดีมาก

โดยส่วนตัวผมชอบหนังเรื่องนี่ตั้งแต่ยังไม่ได้ดูแล้ว พอดูก็ยิ่งรู้สึกรัก ถ้าใครชอบดูหนังแนวดราม่า หนังชีวิต อย่าง Shawshank , Remember The Titan , The Pursuit of Happyness , Cinderella Man หรือ ซีบิสกิส คุณจะต้องชอบหนัง เรื่องนี้อย่างแน่นอน ที่สุด

ผมเป็นคนชอบหนังย้อนยุค นิดๆ ประเภทนี้อยู่แล้ว เลยยิ่งรู้สึกประทับใจใหญ่

Benjamin Button เกิดมาพร้อมกับความผิดปรกติ โดยเริ่มต้นชีวิตด้วยความชรา มีร่างกายเทียบเท่าคนแก่อายุ 80 ทุกๆคาดว่าเขาจะต้องตายในไม่ช้า

ผมว่าตัวเขาเองก็คงคิดเช่นนั้น

เขาเติบโตมา ในบ้านพักคนชรา กับผู้หญิงผิวดำที่เขาเรียกว่าแม่ ผมชอบตรงที่ว่าตัวเนื้อเรื่องให้เขาเติบโตมาในสถานที่นั่น แทนที่จะเป็นสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า แล้วเริ่มน้ำเน่าโดยให้เขาต้องรู้สึกแปลกแยก
แต่ที่บ้านพักคนชรา เขารู้สึกว่าเขาก็เหมือนๆกับคนที่อยู่ด้วยกัน ทำให้สภาพจิตใจเขาปรกติ ผมว่าดีทีเดียว

ผมชอบช่วงปี 1900 ถึง 1999 มาก เพราะมันเป็นช่วงเวลาที่คนยังส่งจดหมาย ยังต้องทำอะไรๆด้วยตัวเอง และโลกยังสงบดีกว่านี้มาก

ใครหลายๆคน อาจจะมองว่าดี ที่มีชีวิตจากแก่ไปหาเด็ก ของทุกอย่างมี สองด้านเสมอ

Benjamin มีชีวิต เพื่อรอวันที่จะได้มีความสุขเหมือนคนอื่นๆ

แต่คนปรกติอย่างเราๆ มีชีวิตที่พบกับความสุขก่อน แล้วค่อยกล่าวคำอำลา

ผมว่ามันเป็นเหมือนกับคำสาบมากกว่าพรจากพระเจ้า

แต่ไม่ว่า ชีวิตจะเริ่มจากทางด้านไหนก่อน ผมว่า Benjamin ก็สามารถเป็นคนที่สมบูรณ์แบบ เขาเป็นคนจิตใจดี เติบโตมาแบบคนปรกติธรรมดา (แม้ร่างกายจะไม่ปรกติ) ค้นพบคุณค่าของสิ่งต่างๆ

ผมชอบกัปตันเรือ ที่เขาทำงานด้วยมาก ดูเป็นคนน่ารังเกียจ ดูเป็นคนไม่ดี แต่ผมว่าเขาดีกว่าคนดีๆ ทั่วไปตั้งเยอะ ผมชอบตอนที่ Ben รบเร้าให้เขาเอาเรือออกในวันอาทิตย์

เขาถาม Ben ว่ารู้ไหม วันอาทิตย์เป็นวันอารายยยยย ......

นั้นแสดงว่า คืนวันเสาร์ ฉานนน เมา ปริ้น .....

Ben ตอบเขาว่าก็เห็นคุณเมาทุกวัน

กัปตันลืมตามามองดูเขา .... และก็เอาเรือออกพา Ben และ Daisy ไปร่องเรือชมทะเล ทั้งๆที่เขา จะไม่ทำก็ได้ ....

ผมว่าเขาน่ารักดี และไอ้คนเมาปริ้น นี้แหละ ที่ยอมเอาเรือตัวเองออกไปร่วมรบ ยอมตาย ทั้งๆที่ เลือกที่จะไม่ทำก็ได้ ผมบอกได้เลยว่าสิ่งที่หนังพยายามสื่อตลอดเรื่องคือ ทุกๆสิ่งมี 2 ด้าน

และพ่อแท้ๆของ Ben ก็ไม่ได้เป็นคนเลวร้าย เขารักลูก รักเมีย .... แต่เขาก็ทิ้ง Ben

แม้แต่ตัว Ben เอง การมีชีวิต ย้อนถอยกลับ มันจะดีรึเปล่า??? มันจะดีรึเปล่า ที่เราจะรู้กำหนดวันตายที่แน่ชัด กว่าการชราภาพลง และอยู่ไปเรื่อยๆ โดยไม่รู้ว่าจะตายวันไหน กับการกลายเป็นเด็ก ลืมวิธีเดิน ลืมวิธีพูด และกลายเป็นทารก ทั้งที่บางเศษเสียวเราสามารถระลึกได้ว่าเราคือใคร

กลายเป็นเด็ก 5 ขวบ 3 ขวบ แบบ ... เรารู้ว่าอีกไม่กี่ปี จะตาย ผมว่า แก่ตายดีกว่า นะ

แต่ผู้ชายคนนี้ ก็เป็นผู้ชายได้ดี เป็นพ่อได้ดี ... ผมชอบที่เขาบอกว่า .... " ลูกต้องการพ่อ ไม่ใช่เพื่อนเล่น " .... "คุณเลี้ยงทั้งผม ทั้งลูกไม่ไหวหรอก "

ผมชอบที่เขาจากไปโดยมีเพียงเสื้อผ้าชุดที่ติดตัวไป ผมว่าเขาเป็นลูกผู้ชายมาก เป็นผู้ชายที่สมบูรณ์แบบ

และผมชอบคำพูดประโยดนึงของหนัง ที่บอกว่า ...

" เราจะโทษโชติชะตา อย่างไรก็ได้ เราจะสบถด่าทอ หรือตีโพยตีพายต่อสิ่งร้ายๆที่เข้ามาในชีวิตเราอย่างไรก็ได้ .... แต่เมื่อถึงจุดสิ้นสุดสุดท้าย .... เราก็จำเป็นที่จะต้องปล่อยวางทุกอย่างไปสะ "

.... เหมือนคำพูดไทยๆเรา ว่าตายไปก็เอาอะไรไปสักอย่างไม่ได้ นั้นแล

ผมรักหนังเรื่องนี้ .... พระเจ้า หนังสามารถทำออกมาได้ ละเอียดอ่อน แม้ว่าผมจะไม่ชอบตอนจบของ Ben เท่าไร แต่ดูแล้วคุณจะรู้จักตัวละครทุกตัว รู้จักนิสัยใจขอ รู้จักตัวตน

หนังเรื่องนี้สอนว่า ... เกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นเรื่องธรรมชาติ .... ไม่ว่าจะเกิดมาเป็นเด็กธรรมดา หรือ เกิดมาในสภาพชายชราในร่างเด็ก ทุกๆคน ล่วนเวียนว่ายตายเกิดในสิ่งเหล่านี้เหมือนๆกันทุกคน

หนังเรื่องนี้สอนผมในเรื่องเงื่อนไขของเวลา ทุกๆ สิ่ง มีเหตุ มีผล เราไม่ควรไปเร่งร้อนใดๆ เพราะเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม ทุกสิ่งทุกอย่าง มันจะมาของมันเอง

และหนังเรื่องนี้สอนผมว่า .... คนแต่ละคน ล้วนมีวิถีทางเป็นของตัวเอง เช่น บางคนเกิดมาเพื่อจะเป็นแม่ (แม่เลี้ยงของ Ben ) บางคนเกิดมาเพื่อ เป็นช่างทำกระดุม (พ่อแท้ๆของ Ben ) มันต้องเจาะจง ทุกๆคนล้วนมีหนทางที่ต้องมุ่งหน้าไปเสมอ

ดูหนังเรื่องนี้แล้วผมหายสติแตก ในวันวาเลนไทน์ เลย รู้สึกว่า ยังมีชีวิตผู้คนอีกมาก ที่เลวร้ายกว่าชีวิตผม

และไม่ว่าชีวิตเราจะเลวร้ายสักแค่ไหน เราก็ต้องอยู่กับมัน ให้ได้ ....

ถ้าหนังเรื่องนี้ไม่ได้ ออสการ์ ผมก็ไม่รู้จะว่ายังไงแล้ว