... เหงือกจ๋า ฟันลาก่อน ...

โอ้ยยยยยยยยยยยยยยย

อยากจะกู่ร้องให้ก้องโลก ..... ปวดเหงือกและฟันขอรับ ....


เมื่อวานไปถอนฟันคุดมาครับ เป็นขั้นตอนทางการทหาร ก่อนที่จะทำการเริ่มต้นใส่เครื่องมือจัดฟัน


ไอ้กระผมที่ไม่เคยมีความรู้เรื่องการเข้าร้านหมอฟันมาก่อน เพราะในชีวิตไม่เคยมีฟันผุ ไม่เคยปวดฟัน เลยไม่เคยต้องย่างกรายไปมาก่อน


นี้ถ้าฟันผมไม่เกย์มาก จนทำให้ใบหน้าบิดเบี้ยวไปจากปรกติมาก ชีวิตนี้ผมก็คงจะไม่ต้องเข้าร้านไปหาหมอฟันอีกนานโขทีเดียว
แต่ในเมื่อคิดจะหล่อแล้ว ก็ตัดสินใจว่าถึงเวลาที่ควรจะไปทำเสียที ไม่งั้นก็จะแก่ไปมากกว่านี้



เนื่องจากว่า 2 อาทิตย์ก่อน ผมไปทำการพิมพ์ฟันและเอ็กซเรย์ฟันไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เขาก็นัดไปอีกเมื่อวานครับ


ในความเข้าใจผม ผมเข้าใจว่า คงจะได้คุยกับคุณหมอ วางแผนรบว่าจะทำยังไงๆ กับการเพิ่มความหล่อของผม จะถอนฟันซี่นั้น ซี่นี้นะ จะทำอย่างนั้นอย่างนี้ บลา บลา บลาๆๆ ให้เราได้รู้กันบ้าง และเตรียมตัวเตรียมใจล่วงหน้า



แต่ในความเป็นจริง .....



"เชิญคร้าาาาาาา " ... เปิดประตูเข้าไป ... "นอนเลยคร้าาาาาาาาาา" ... ลงนอนอย่างว่าง่าย .... "จะถอนฟันคุด 2 ซี่นะคร้าาาา" ... ห่ะ!!!!



เดี๋ยวก่อนครับเดี๋ยวก่อน .... ในใจนึกด่า นี้จะไม่คุยกันก่อนเลยรึ??? หน้าหมอจัดฟันยังไม่เห็นเลยเนี้ย ...



"เนี้ยอ่ะคร้าาาา ฟันคุด 4 ซี่ ต้องเอาออกก่อน วันนี้เอาออก 2 ซี่ ต้องเอาออกอยู่แล้ว นะคร้าาาา" T___T ในใจ ตอนนี้เลยหรอ ตั้งแต่เกิดมาเป็นทอมจากท้องพ่อท้องแม่ กรูยังไม่เคยถูกถอนฟันเลยยยย



กรูกลัววววววว T___T



ต้องทำเลยหรอครับ .... "คร้าาาาา ณ บัดนาว คร้าาาา"



เฮ้ออออ.... ครับเอาก็เอา เพื่อความหล่อ ฉีดยาชาก่อนเลยครับ โอเค รับได้ ... ไม่เจ็บมาก ... "กลัวหรอคร้าาาาา ..." ครับ "งั้นขูดหินปูนก่อน ให้เวลาทำใจคร้าาาาา" คร้าบบบบ



หลังจากที่ขูดหินปูนเสร็จ ผมก็รู้สึกเบินท์ ไปครึ่งหน้า ชามากครับ ลิ้นแข็งไปซีกนึง แล้ว ขากรรไกรข้างขวาทั้งซีกก็รู้สึกเหมือนเป็น ก่อนซิลิโคนหยุ่นๆ บนหน้า



"ลองเทสนะคร้าาาา ว่าชารึยัง" จิ้มๆไปก็ ไม่เจ็บครับ รู้สึกเฉยๆ ว่ามีของมาดุนๆ ว่าแล้วก็ "เริ่มเลยนะคร้าาาาา" แรกๆก็โอครับ ไม่รู้สึกอะไรเท่าไร แต่... หลังจากนั้นสิ ของจริงครับ



.... เธอเอาอะไรไม่รู้มาแล้วบอกว่า .... "สะเทือนหน่อยนะคร้าาาา" แกร๊กกกกก แกร๊กกกกกก เนื่องจากผมปิดตาอยู่ เลยไม่รู้ว่า เกิดอะไรขึ้นบ้าง ได้ยินแต่เสียงและเงาลางๆ แต่จากเสียงตอนนั้น



รู้สึกเหมือนอยู่โรงไม้ที่ทำงานเลยครับ .... แกร๊กกกกก แกร๊กกกกก แต่มันเป็นในปากผมนี้สิ เลยให้ความรู้สึกเหมือนเล่นหนังเรื่อง SAW โอ้ย ... Saw 8 เมามันมาก นึกภาพตามออกเลย หมอคนสลับหยิบเครื่องมือชิ้นนั้นชิ้นนี้ สนุกสนานมาก ที่ในปากผม ...



และก็ถึงวินาทีสำคัญ "ก้มหน้านิดคร้าาาา หุบปากลงด้วยนะคร้าาาา" เธอดึงครับ ผมรู้สึกได้ว่ามีมือหลายมือมาช่วยจับที่หน้า แล้วเธอก็ดึงครับ ... ตอนนั้นผมเกร็งมาก มันไม่ได้เจ็บนะครับ แต่รู้สึกแย่ เหมือนจะรู้ว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง



จนกำมือแน่น คุณหมอก็เลยหยุดครับ เพราะมันไม่ออก เอาใหม่ครับ ... "สะเทือนหน่อยนะคร้าาาา" แล้วก็ทำการโรมรัน ในปากผมอีกครั้ง ... จากนั้นก็ เหมือนเดิมเลยครับ มีมือหลายมือมาจับที่หน้าของผมอีกครั้ง แล้วก็ดึงครับ



"ออกแล้วคร้าาาาา เก่งมากเลย" T_____T กรูแย่ๆๆๆๆ



"ฉีดยาชาด้านบนเลยนะคร้า" T___T จะไม่ให้กรูได้พักเลยหรออออออ



ฉีดปั๊ป ชาปุ๊ป ก็ดึงเลยครับ ..... แต่ซี่นี้ มันขึ้นมาค่อนข้างเยอะ เธอเลยดึงออกได้ภายในเวลาเสี่ยววินาที จนผมที่เตรียมใจรับมือการโรมรันต่อสู้กับฟันคุดแบบเมื่อกี่ ถึงกับงง ห่ะ เสร็จแระ ทำไมข้างบนมันง่ายจัง



"ออกแล้วคร้าาาาา เสร็จแล้วคร้าาาา" เย้ๆๆๆๆๆ กรูจะบร้าตาย T___T



ถอนเสร็จกัดผ้าก๊อต แล้วก็เดินออกมาแบบงงๆ นี้หนะหรือ ... ถอนฟันมันเป็นแบบนี้เองหรอ ... นี้กรูผ่าฟันคุดแล้วนะ เย้ๆๆ ออกมาแระ 2 ซี่ มองไปที่ถาด เป็นฟันยาวเฟื่อยเลย น่ากลัวมาก รากแม่ง ลึกโคตร



ทำให้ได้รู้ว่า อ่อ ถอนฟันเขาทำกันอย่างนี้ .... ทำให้ได้รู้ว่า ในหนังซาดิสไม่ได้ขี้โม้ ที่ใช้คืมดึงฟันกันออกมาดูเล่น ง่ายๆแบบนี้เลย



อีตอนถอนเสร็จใหม่ๆก็ยังไม่เท่าไรครับ อีตอนกัดผ้าก๊อดนี้ดิ กว่าเลือดจะหยุดไหล .... ตอนหลังที่ยาชาหมดฤทธิ์แล้ว ... ตอนหลังจากกัดผ้าก๊อดก้อนที่ 2 ผ่านไป ชั่วโมงกว่าแล้วเลือดยังไม่หยุดนี้ดิ โอ้ยยยยย.... ชาตินี้ผมไม่ขอเข้าร้านหมอฟันอีกแล้ว ถ้าจัดฟันผ่านไปได้



ผมสัญญาว่ากับตัวเองว่า จะแปรงฟันให้บ่อยกว่าเดิม จะไม่ให้มีฟันผุเลยเด็ดขาด และจะรักษาฟันที่จัดใหม่นั้น ให้อยู่นานเท่านานเลย ให้สมกับความเจ็บปวดที่อยู่ดีไม่ว่าดี ก็ไปหาเรื่องให้เจ็บตัว




ตอนนี้ก็ข้ามวันมาแล้ว จากถอนเมื่อวานวันอาทิตย์ตอน 11 โมง ตอนนี้ก็ยังมีเลือดซึมๆ ออกมาบ้าง ไม่รู้ว่าออกมาจากซี่บน หรือแผลเย็บด้านล่าง แต่แอบส่องกระจกดู แผลล่างก็ดูโอเคนะครับ ไม่เห็นมีเลือดซึมออกมาจากด้ายที่เย็บไว้



สงสัยจะเป็นรูบน แต่ก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไง เพราะเมื่อคืนก็นอนใช้ก้อนน้ำแข็งนาบแก้ม ดูน้องติ๊นา ประกาศรางวัลสุพรรณ์หงษ์จนเกือบ ตี 1 ตื่นเช้ามาเข้าใจว่าเลือดคงไหลจนกลบปาก แต่ก็แปรงฟันไม่ยักมี แต่มีตอนถุยน้ำลาย มีนิดนึง ก็หวังว่าเลือดจะหยุดเสียที เฮ้อออออออ



มีใครที่ผ่าฟันคุดแล้ว ยังมีเลือดซึมยาวนานแบบนี้บ้างไหมครับ ยกมือหน่อย ...



อาทิตย์หน้าหมอนัดตัดไหม ... ไม่รู้ว่าเขาจะถอนอีก 2 ซี่ที่เหลือเลยรึเปล่า ... แต่ก็เตรียมตัวเตรียมใจครับ เพราะซี่ที่เหลือคงสู้รบปรบมือกันมันเลย เพราะรากฟันมันนอนครับบบบบ T___T กรูแย่แน่ๆ




ตายครับ งานนี้ ไม่ตายก็คางเหลือง แต่ก็สู้ๆครับ เพื่อความหล่อ



สิ่งที่ต้องทำหลังถอนฟัน

1.กัดผ้าก๊อตให้แน่ สุดชีวิต
2.ห้ามบ้วนน้ำลาย ให้กลืน
3. ห้ามอมน้ำแข็ง ให้ใช้น้ำแข็งประคบแก้มเอา
4.แล้วก็กินยาตามหมอสั่งครับ



ก็น่าจะไม่มีอะไรที่ต้องกังวล สู้ๆครับ กับการถอนฟันครั้งแรกในชีวิตของผม

PL. ดีนะเนี้ย ที่คุณหมอน่ารัก ไม่งั้นเปลี่ยนร้านจริงๆด้วย 5555+
แล้วก็ น้องติ๊นา น่ารักดี ขวัญใจผมตอนนี้เลย ... น้องเอ้ย พี่อยากเกิดเป็นน้องจริงๆ

... ขับรถ มาราธอน ...

หวัดดีครับ ช่วงนี้จะขยับอัพไดร์สักหน่อย

อาจเป็นเพราะไม่มีคนให้คุยด้วย เลยต้องมาคุยคนเดียวในไดร์ตัวเอง 55++

ช่วงนี้ก็เดินทางบ้างครับ แต่เมื่อก่อนมันก็เซ็งๆ ไม่ได้ถ่ายรูป หรือมานั่งสนใจว่าวันนี้จะอัพไดร์ยังไงแบบไหน

เหมือนเมื่อครั้งที่หัดเขียนไดร์ใหม่ๆ

เมื่อวานขับรถไปกาญให้ท่านแม่ ไปซื้อของอย่างเคย ... แต่เนื่องจากวันหยุดพักร้อน ผมเหลือเพียงแค่ 2.5 วัน แล้ว และผมก็จะอดได้เบี้ยขยัน 300

งานนี้จึงมีค่าจ้างกันเล็กน้อย 300 บาท แต่ท่านแม่ก็ยังเป็นท่านแม่ นั่นคือ 240 เมิงจะเอาไหม 555+ งานก็เอาสิครับ กำขี้ดีกว่ากำตดเป็นไหนๆ



เป็นการขับรถมาราธอนทั้งวัน ตั้งแต่ตี 5 จนถึง 2 ทุ่ม กรุงเทพ ไป กาญ , กาญ มา กรุงเทพ , ไปฉะเชิงเทรา กลับไปอ่อนนุช และก็กลับมา มีนบุรี

ถึงบ้านบริบรูณ ตอน เกือบ 2 ทุ่มได้

งานนี้ท่านแม่ เลี้ยง อาหารตอนเย็น ที่ตรงถนน สุวินทวงศ์ ยังไม่ถึงโรงงานซีพี ขับเข้าไปในป่า อย่างไกลถึงไกลมาก จนต้องคอยถามท่านแม่อยู่เป็นระยะๆ ว่า ... แน่ใจนะว่าทางนี้ จะถึงรึยัง ตลอดทาง 555+
















เป็นร้านมุสลิมครับ เป็นคนรู้จักกันมานาน เพราะท่านแม่ผม มีเพื่อนเป็นคนมุสลิมที่รักกันเหมือนญาติ

แต่ฝีมือนั้น แซ่บมากครับ ... 555+





มีเนื้อคั่ว ... น้ำตำเนื้อ ... และต้มเครื่องในวัว






ผัดไทยวุ้นเส้น ... และยำวุ้นเส้นครับ งานนี้พุงกาง




เห็นอยู่ในป่า ในดง แบบนี้ แต่ว่า ก็มีคนบุกบั่นเข้าไปทานกัน

หวังว่า ... คงจะได้รับอุปการะค่าอาหารจากท่านแม่อีก งานนี้อิ่มจังตังอยู่ครบตลอดทางฮะ 55555

... สำคัญที่ทัศนคติ ...

ช่วงนี้ผมรู้สึกเหมือนกำลังมีความรัก

งง อ่ะดิ ไม่ได้มีความรักจริงๆหรอกครับ แต่มันเป็นความรู้สึกดีๆ ที่เกิดขึ้นกับตัวของผมเอง ทำให้รู้สึกมีพลัง เหมือนตอนที่กำลังมีความรัก

ผมก็ไม่ยักรู้มาก่อนว่า คนเราสามารถสร้างความรู้สึกแบบนี้ได้ด้วยตนเอง ... โดยไม่จำเป็นแม้แต่จะต้องมีคนมาเป็นแรงบันดาลใจ

แม่ผมเคยพูดเสมอ ว่า ... ตัวเราเองคือเพื่อนที่ดีที่สุด ตอนนี้เองอาจจะไม่ถูกสะทีเดียว ต้องขอบคุณเพื่อนๆ เก่าๆ ที่กลับมาในชีวิตอีกครั้ง

และทำให้ผม รู้สึกว่า .... ชีวิตผมมีค่า และเราไม่จำเป็นต้องแขวนตัวเองเพื่อรอคอยสิ่งเพียงสิ่งเดียว ตัวเราเองสามารถมีชีวิต และทำอะไรก็ได้ ที่ต้องการ เพื่อตัวเราเอง

ให้เราได้มีความสุข และมีความหวังสำหรับวันต่อๆไป

วันนี้เพื่อนสนิทของผมที่ทำงานลาออกไปแล้ว มันทำให้ผมรู้สึกแย่ แต่ก็โอเคนะ ผมรับได้ คนเราก็ต้องการที่จะออกไปหาความเจริญความก้าวหน้ากันทั้งนั้น ผมก็ได้แต่บอกตัวเองว่า

สักวัน มันจะเป็นวันที่ผมจะได้ออกไปพบกับสิ่งดีๆ เหมือนกัน

คุณเคยมีเพื่อนสนิทไหมครับ เพื่อนที่ไม่ว่าเวลาจะผ่านพ้นไปนานแค่ไหน ผมหงอกหรือตีนกาบนหน้าเราจะเยอะขึ้นเท่าไร มิตรภาพของความเป็นเพื่อนก็ยังคงอยู่

ผมมีเพื่อนแบบนั้นหลายคนเลยหละ ไม่ถึง 10 คน และไม่ถึง 5 คนด้วยซ้ำ แต่คุณรู้ไหมว่า มันมากมายจริงๆสำหรับผม

มันไม่จำเป็นจะต้องบอกรัก แต่ความเป็นเพื่อนของเราก็ยังคงอยู่ แม้เราอาจทำไม่ดีต่อกัน แต่เราก็ยังกลับมาเป็นเพื่อนกัน กินข้าว พูดคุยกันได้อย่างสนิทใจ

สนิทใจจริงๆนะครับ มันทำให้ผมค้นพบว่า ... มันเป็นสิ่งที่ดีที่สุด เท่าที่มนุษย์เราคิดค้นขึ้นมาได้เลย

"เพื่อน"

เพื่อนนี้ก็คงจะเป็นส่วนนึงมั่งครับ ที่ทำให้ผมรู้สึกมีพลัง อย่างที่เป็น และมีความสุขมากขึ้นเป็นกิโลเลย

บางครั้งถ้าทำเป็นไม่สนใจความทุกข์บ้างสักพัก มันก็ทำให้เราสร้างกำลังใจใหม่ๆขึ้นมาได้

ตอนนี้ผมบอกได้ว่า ผมมีความสุข มันอาจไม่ได้มาจากเงินทองมากมาย เสื้อผ้าราคาแพง หรือความสำเร็จในหน้าที่การงาน

แต่ความสุขของผมตอนนี้ มันมาจาก ห้องที่สะอาดขึ้น รองเท้าที่ผมขัดเอง เสื้อผ้าที่ถูกรีดเรียบทั้งตู้ หัวกบาลใหม่ และอะไรหลายๆอย่างที่ผมกำลังจะเปลี่ยนแปลงมัน

มีรูปปลากรอบมาอัพเดทให้ดูฮะ ....555+ Before and After

Before






After





ยังไม่ค่อยเปลี่ยนเท่าไร แต่ผมต้องพยายามอีก เป็นตัวเองไม่ work ลองเป็นคนอื่นสักพัก (เจ้ากรรมนายเวรอาจงง สับสน และอโหสิกรรมให้ก็ได้) ชีวิตอาจจะดีขึ้น ....


ถึงคุณนกน้อยหลงทาง .... ยินดีที่ได้รู้จักเพื่อนรวมความฝัน และเพื่อนร่วมสายงานอาชีพนะครับ ผมก็เป็น นักออกแบบเหมือนกัน มีชีวิตเน่าๆเหมือนกัน แต่ต่างกันตรงที่

สิ่งที่ผมแบกอยู่ ไม่ใช่สิ่งที่ผมก่อขึ้น และครอบครัวผม ก็ไม่สามารถซัพพอตท์ผมได้ ถ้าผมอยากจะขอถอนตัว .... แต่ ... เรามาร่วมต่อสู้ไปด้วยกันได้นะครับ สู้ๆครั

... Dream ...

เมื่อสักครู่ที่ผ่านมา หลังจากที่กลับมาบ้านและเปิดคอมเล่นเรื่อยๆเปื่อยยังที่เคยทำ ผมเข้าไปใน Blog ของคู่รักคู่นึง แล้วก็พบกับโฆษณาชิ้นนี้



... "Dream" ranger ของ TC Bank Tawian ...

ได้ดูแล้วก็จุกครับ อาจเป็นเพราะมันตรงกับความรู้สึกช่วงนี้ของผม

ประกาศผลของ Air asia ทำเอาผมหัวเราะไม่ออกไปหลายวัน ผมอาจจะหัวเราะ และทำเหมือนไม่มีอะไร แต่ลึกๆแล้วผมก็อดที่จะเสียใจไม่ได้

ตอนนี้ผมก็ได้แต่บอกกับตัวเองเสมอว่า ผมได้ทำเต็มที่แล้ว สำหรับครั้งแรก และผมสัญญาไว้กับตัวเองว่า ... ผมจะพยายามให้มากขึ้นอีก

ถ้าหากเส้นทางอาชีพนี้ มันสงวนไว้สำหรับคนอื่น ที่ไม่ใช่ผม ผมก็จะยอมรับมัน แต่ถ้ามันยังพอมีหนทาง ผมก็ตัดสินใจแล้วว่า ก็จะมุ่งหน้าไป จนกว่ามันจะไม่มีหนทางให้เดินไปอีก


คนเรามักมีคำถามว่า "เราเกิดมาเพื่ออะไร" ผมอาจจะโชคดีกว่าคนอื่นสักหน่อยตรงที่ ผมรู้จักตัวเองเสมอ ว่าผมต้องการอะไร

ได้บ้าง ไม่ได้บ้าง ได้แค่ใกล้เคียงบ้าง ผมก็สามารถทำได้ตลอดมา


หนนี้ เป็นอีกครั้งที่สำคัญในชีวิตของผม ที่ผมจะเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง ผมจะต้องเข้มแข็งกว่านี้

สักวันมันจะต้องเป็นวันของผม


บางครั้งการที่ผมได้เหลียวหันกลับไปมอง คน 2 คนที่รักผมมากที่สุดในโลก และคน 2 คนนี้ ก็แก่ตัวลงอย่างหน้าใจหาย


ผมอาจเคยคิดว่า ผมติดคุก อยู่ในชีวิตของตัวเอง บางทีมันอาจจะไม่ได้เป็นแบบนั้น ผมเองต่างหาก ที่ไม่เคยพยายามที่จะออกมาจากจิตใต้สำนึกที่ผมติดอยู่


ผมอาจมีความสุขได้มากกว่านี้ กับชีวิตในทุกๆวันของผม ถ้าผมได้ทำอะไรที่ผมอยากจะทำ หรือเริ่มทำอะไรใหม่ๆ


ภาระหน้าที่ต่างๆอาจเหมือนเสื้อกันฝนตัวหนา ที่ชุ่มไปด้วยน้ำและมีน้ำหนักมาก แรกเริ่มเราอาจจะไม่สามารถแม้แต่จะพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นยืนได้ ... เราอาจเจ็บปวดทรมาน หรือไม่มีความสุข กับสิ่งที่ได้รับ แต่มันก็มีอยู่แค่ 2 ทางเลือก

ทางเลือกแรก ... ไม่ขยับตัว หรือขยับตัวให้น้อยที่สุด เราอาจจะไม่เจ็บปวด หรือเจ็บปวดน้อยลง แต่น้ำหนักนั้นก็ยังจะคงอยู่กับเราเท่าเดิม แถมท้าย เราก็ยังไม่ได้ไปไหนเลยอีกต่างหาก ได้แต่อยู่ตรงนั้น

ทางเลือกที่สอง ... พยายามอย่างที่สุด ที่จะลุกขึ้นยืน แล้วก้าวเดินออกไป พร้อมน้ำหนักนั้น ... และวันนึง ร่างกายของเราก็จะเคยชินกับน้ำหนัก เราจะแข็งแรงขึ้น .. และก้าวเดินต่อไปได้


ผมหวังว่าสักวันผมจะพร้อมสำหรับการก้าวเดินไปข้างหน้าอีกครั้ง

... เปลี่ยนแปลง ...

ช่วงนี้ไม่รู้อะไรเข้าฝันครับ ไม่รู้ว่าทำไมถึงได้รู้สึกอย่างนั้น

แต่ที่แน่ๆตอนนี้ ผมอยากปรับเปลี่ยนตัวของผมเองมากๆ อยากจะเปลี่ยนทั้งท่าทาง หน้าตา ไปจนถึงนิสัย


ผมไม่แน่ใจว่ามันเป็นเพราะอะไรอ่ะนะ แต่ที่แน่ๆ ตอนนี้เริ่มทำไปบ้างแล้ว


เดิม ...

ผมเป็นทอมหน้าตาธรรมดา ไม่เคยตัดผมสั้นๆ ไม่เจาะหู ไม่แต่งตัว ไม่ดูแลตัวเอง นิสัยปัญญาอ่อน ยอมคน ขี้ใจน้อยและวุ่นวายอยู่แต่เรื่องความรัก

สิ่งที่ผมอยากเปลี่ยน ...

บุคคลิก ... ผมอยากเปลี่ยนตัวเอง ทำตัวเองให้กลับไปเฟรสชี่ เหมือนเมื่อครั้ง 18 อีกครั้ง ผมเลิกใส่แว่นตาแล้ว หันมาใส่คอนแทค ผมเจาะหู ทั้งๆที่เมื่อก่อนกลัวเจ็บมาก เริ่มแต่งตัวบ้าง นิดนึง กำลังวางแผนว่าจะไปตัดผมสั้นๆ อย่างที่อยากทำ และที่สำคัญ ผมกำลังจะดัดฟันครับ 555++ ผมมีปัญหาฟันเหยิน ฟันเก ฟันซ้อน และใบหน้าผิดรูป เป็นทุนเดิม ก็ตัดสินใจแล้วว่าจะไปทำสักที

นิสัย ... ผมไม่แคร์คนมากขึ้น สนใจตัวเองมากขึ้น เป็นตัวของตัวเองมากขึ้น ในที่ทำงาน ผมขวานผ่าซากมากกว่าจะเกรงใจแบบเมื่อก่อน มีไร พูดออกมาไม่เก็บไว้อีกต่อไป อะไรที่เหลือบ่ากว่าแรง ผมจะ.. ไม่ทำ ไม่สน ช่างแม่ง

ชีวิต ... คือสิ่งเดียวที่ผมคิดว่า เมื่อผมเปลี่ยนตัวเอง เปลี่ยนไป เปลี่ยนวิถีทางการดำเนินชีวิต สักวันผมจะเปลี่ยนมันได้

ตอนนี้ผมพยายามหางานเพิ่มขึ้น หารายได้เพิ่มขึ้น ... ลองดูครับ สักที

และผมสัญญาไว้กับตัวเองว่า ผมจะไม่ใช่ เม คนเดิมอีก เมื่อผมอายุ ครบ 28 ปี

บางครั้งมันก็แค่เหมือนผมรู้สึกว่า ชีวิตมันผ่านไปวันๆ โดยที่ผมรู้สึกว่า ผมยังไม่ได้อยากทำอะไรที่อยากทำเลย แล้วผมก็ยังคงเป็นไอ้เด็กช่างฝันคนเดิม แต่แค่อายุมากขึ้น

และวันนี้ ผมอยากบอกว่าผมรู้สึกดีกับตัวเอง ที่ผมได้ลงมือทำแล้ว .... ชีวิตผมจากนี้ จะเปลี่ยนไป

... Yes or No สักวันนึงเธอจะกล้าพอ ...

Yes or No อยากรักก็รักเลย





มันจะช้าไปไหมหนอ ถ้าผมจะเพิ่งมาพูดถึงหนังเรื่องนี้

หนังธรรมดาๆเรื่องนึงที่จะถูกจัดอันดับขึ้นเป็นหนังประจำชนชาติ ทอมดี้ เลส ของเรา

555555++

เพิ่งได้มีโอกาศดูครับ คงต้องขอโทษทางทีมงานด้วย เพราะว่าได้ดูหนังเรื่องนี้จากแหล่งที่ไม่ถูกลิขสิทธิเท่าไร ชอบมากกกกกกกกก ครับ พี่เอาใจผมไปเลยดีกว่า (รู้สึกเสียดายมากที่พลาดไปดูในโรง)

จริงๆก็หมายมั่นปั้นมือไว้ว่าจะไปดู แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่ได้ดู เพราะติดสอบนักบิน แล้วช่วงนั้นในสมองก็มีแต่เรื่องสอบๆๆๆ

ทำให้กว่าจะรู้ตัวอีกที ก็ย่างเข้าเดือนกุมภาพันธ์เข้าไปแล้ว ส่วนผลการสอบนักบินของผม กับสายการบินใจดีสีแดงแห่งนี้ ... ผลประกาศแล้วครับ T__T

ไม่ผ่านเกณท์ เป็นที่เรียบร้อยโรงเรียน Air asia เฮ้ออออ.... สู้ต่อไปครับ สักวันคงได้บิน


ว่าแต่ เราพูดกันถึงเรื่องหนังไม่ใช่หรอ ม่ะ เข้าเรื่องดีก่า

ผมว่าใครหลายๆคนที่ได้มีโอกาศเข้ามาอ่าน ก็คงจะพอรู้จักหนังเรื่องนี้ เคยดู หรืออย่างน้อยก็ต้องรู้โครงเรื่องคร่าวๆ

เพราะมันเป็นหนังที่มีเนื้อเรื่องง่ายๆ แบบเดาได้สไตร์หนังรักใสๆ อยู่แล้ว ผมเชื่อว่าคนส่วนใหญ่รู้ ว่าสุดท้ายพระเอกนางเอกต้องได้รักกัน

แต่ส่วนใหญ่ที่ผู้คนตีตั๋วเข้าไปชม หรือพยายามกระเสือกกระสนหาดูหนังเรื่องนี้ทีหลังอย่างผม

ต้องอยากรู้ เพียงแค่ เรื่องราวมันจะเป็นยังไงนะ ซับซ่อน ซ่อนเงื่อนยังไง กว่าเขาจะรักกันได้

หนังเรื่องนี้ไม่ทำให้ผมผิดหวังเลย ถามว่าจริงอยู่ที่เรื่องราวมันไม่ได้ซับซ่อนมาก ไม่ต้องมีสายชนวนระเบิดมาให้ตัดเพื่อกู้โลก แต่หนังเน้นมาก ในเรื่องของความรู้สึกที่ค่อยๆก่อตัวขึ้น

ผมชอบตรงที่หนังไม่ได้วางโครงเรื่องโง่ๆมาให้ "คิม" เป็นทอมมาตั้งแต่ต้น แต่ทำให้เป็นคนที่เป็นตัวของตัวเอง แต่ยังไม่ค้นพบตัวเองเท่านั้น




ผมว่าตรงนั้นเป็นจุดที่น่ารักมากๆ ของหนัง .... ทำให้มันช่วยลดทอนภาพลักษณ์ของโปสเตอร์หนังที่ ชี้ชวนชมว่า เป็นหนังทอมดี้ ให้กลายเป็นว่า เลสก็เข้าไปดูได้ โดยที่ไม่รู้สึกต่อต้านมากนัก

แต่งานนี้ผมเชื่อว่า จำนวนผู้ชาย ที่ตีตั๋วเข้าไปดูหนังเรื่องนี้ด้วยตัวเอง คงมีจำนวนที่นับหัวได้

หลายมุขที่ผมอ่านในบทวิจารณ์ของหลายๆคนที่ว่าไม่อินกับ ... "เรื่องผีเสื้อในท้อง" ผมเห็นด้วยนะ 555+ แว้บแรกที่ได้ยินจาก ทีเซอร์ตัวอย่าง รู้สึกแบบ .... เอ่อ ... แป๊กมาก ... หลังจากที่ดูหนัง ช่วงที่พระนางนอนคุยกัน ผมก็ยังรู้สึกเหมือนเดิมอยู่




ว่ามันแป๊ก ... แต่ ... พอมันนำไปสู่ฉากแอบบอกรักของคิมกับพาย ตรงม้านั่งในสวน มันกลับทำให้ผมรู้สึกเหมือนมีผีเสื้ออยู่ในท้องคิมจริงๆ มันจริงมาก ไม่เฟค และก็รู้สึกถึงความรักที่คิมมีให้กับพาย

ฉากนั้นทำเอาผมอดที่จะยิ้มไปด้วยไม่ได้

และอีกเรื่องที่ผู้คนวิจารณ์กันมาก นั้นก็คือเรื่องของการแสดงของ น้องติ๊นา เป็น "คิม" ผมว่าแอ๊คติ้งเรื่องดวงตา กับท่าทาง ยกให้เต็ม 10 เลย 55555+ เป็นทอมในอุดมคติมากๆ เสียนิดนึง ในเรื่องของการแสดงออกเรื่องของการพูดจา

จริงๆมันก็ดีนะครับ แต่ถ้าน้องเขาจะทำให้มันดูเป็นธรรมชาติอีกนิด ผมว่า คงเยี้ยม แต่ สำหรับเรื่องแรก คงต้องยอมรับ ว่าผ่านครับ ^__^ น้องเขาทำได้ดีทีเดียว

สำหรับน้องออม ที่เล่นเป็น "พาย" นั้น โอ้ย ... น่ารัก ได้ใจผมไปเลยครับ หน้าตาท่าทาง พูดจา ทุกสิ่งอัน .... ชนะเลิศครับ เป็นผู้ดี้ในอุดมคติอีกเช่นกัน




แล้วก็น้องดิว ที่เป็น "เจน" ก็ต้องยกนิ้วให้เช่นกัน แต่เพียงว่าพอมาเจอกับน้องออมปั๊ป ความสวยของเธอก็ลดลงอย่างประหลาด

งานนี้จริงๆมันก็ดีนะครับ เป็นหนังรักใสๆ ถึงใสมาก มีแต่ด้านดี ของคนหน้าตาดีมาเจอกันจริงๆ เพียงแต่ว่า สำหรับในความเป็นจริง จะมีสักกี่คนที่โชติดีแบบ "คิม"

ผมว่าคงน้อยจนนับจำนวนหัวได้ ที่ครอบครัวฝ่ายหญิงที่แอนตี้เรื่องทอมดี้มากๆ จะยอมให้ลูกสาวตัวเองที่มีผู้ชายโคตรดีพร้อมแต่งอยู่แล้ว มาทำอะไรแบบนี้

โดยรวมผมว่าตัวหนังค่อนข้างทำได้ดี แต่จริงๆแล้วหนังแนวนี้ที่ประสบความสำเร็จส่วนใหญ่ น่าจะมาจากบท ตัวบทของหนังเรื่องนี้ ดีนะครับ เห็นว่าดัดแปลงมาจากหนังสือ (ผมเองก็ยังไม่เคยอ่าน)

แต่มันมีจุดด้อยเหมือนกับหนังตลาดๆหลายๆเรื่อง นั้นคือ ... การหลงลืมบทบาทของตัวละครเสริม ที่จะทำให้ไม่รู้สึกว่าโลกนั้นมีเพียงแค่ "คิมกับพาย" แค่สองคน เหมือนเช่นรักแห่งสยามทำได้ ... นั้นคือ

เพราะชีวิตคนเราไม่ได้พุ่งเป้าได้แค่เพียงสิ่งใดสิ่งนึง มันประกอบไปด้วยครอบครัว และสภาพแวดล้อม ถ้าทำให้เพื่อนที่เดินมาตบหัวเจน มีบทมากกว่านั้น ผมว่าตัวละครตัวนี้น่าสนใจมาก แล้วก็ตัวพ่อของคิมด้วย

บทพี่อินทร์ หรือแม้แต่บทของพี่แวน และเจน หนังทำให้ผมรู้สึกเหมือนเส้นตรงที่วิ่งจากจุด A ไปจุด B เท่านั้น เนื้อเรื่องวิ่งไปตามลำดับ จริงๆก็ผ่านนะครับ

แต่ถ้าหากมันจะซับซ่อนกว่านี้อีกนิด คงจะดีเยี้ยมเลย





ผมชอบนะ ... ผมว่า ถึงแม้ว่าจะเป็นค่ายหนังหน้าใหม่ สถานที่ถ่ายทำ มุมกล้อง การตัดต่อ หรืออะไรต่างๆอาจจะไม่เฟอร์เฟ็คร์ เท่าหนังรักใสๆ ของค่ายใหญ่ๆ อย่างสิ่งเล็กๆที่เรียกว่ารัก

แต่ผมเห็นด้วยกับหลายท่านว่า Yes or No ก็สามารถขึ้นไปยืนข้างๆ กับหนังเรื่องนั้นๆได้ อย่างภาคภูมิ

หนังเรื่องนี้หลายคนมองว่ามันมี สองแง่ ผมเห็นด้วยนะ ที่ว่า มันบอกได้ว่า คนรักเพศเดียวกันมันไม่ได้แย่อย่างที่หญิงชาย ปรกติเข้าใจนะ มันสวยงาม และความรักของ หญิงรักหญิงอย่างเราๆ มันก็เริ่มต้นขึ้นได้ด้วยสิ่งดีๆของคนสองคนที่มีให้กัน

ไม่ใช่แค่ความรักฉาบฉวย หรือ แฟชั่น

อ่า ... คำว่าแฟชั่น นี้แหละครับที่ทำให้หนังเรื่องนี้โดนโจมตีในเรื่องของว่า หากหนังกล่าวถึงเรื่อง หญิงรักหญิงแต่ในด้านดีโคตรๆ ใสเวอร์ขนาด จะมีเด็กๆ

อีกมากมายที่แห่กันมาเป็นทอมดี้ เพียงเพื่อแฟชั่น ...??? อย่างผมที่เป็นทอมมาแต่เกิด บางทีเห็นเด็กๆ สมัยนี้แล้วก็อดจะถอนใจไม่ได้

เพราะพวกเด็กๆจะรู้จักตัวเองดีพอไหมหนอ ถึงได้กล้าที่จะแสดงออกอย่างชัดเจนแบบนั้น

งานนี้อาจมีเรื่องน่าเป็นห่วงอยู่บ้าง ... แต่ ผมว่าส่วนดีของหนังเรื่องนี้ก็น่าจะมีมากกว่า อย่างน้อย ผู้ใหญ่ ผู้ปกครอง พ่อแม่ เขาก็จะได้เข้าใจลูกๆของพวกเขามากขึ้น

และทอมน้อย และดี้น้อยๆ รุ่นต่อๆไป ก็อาจจะไม่ได้ต้องเผชิญกับความรู้สึกแบบที่ผมเคยเจอ ตอนที่ต้องเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของผมกับแม่ของผม

ก้าวแต่ละก้าวของชาวเราบนสังคมไทย ผมว่ามันอาจจะยากเย็นสักหน่อย แต่ผมว่าเราก็กำลังก้าวไปได้ดี

หนังเรื่องนี้ได้ใจผมไปแบบเต็มๆครับ ^___^






PL.ผมอาจไม่ได้ไปดูหนังเรื่องนี้ในโรงหนัง แต่ผมสัญญานะครับ ว่าจะรอซื้อ DVD ลิขสิทธิ์ถูกต้องครับ
ว่าแต่มีแบบบรูเรย์ม่ะครับพี่ 5555 + (ถึงขึ้นนั้น เครี่องเล่นยังไม่มีเลย)

... วันวัยของชีวิต ...

สวัสดีครับ กับค่ำคืนของวันที่ 30 ธันวา วันที่เกือบเป็นวันสุดท้ายของปี 2553

คืนนี้ผมเพิ่งกลับมาจากงานเลี้ยงบริษัท งานเลี้ยงสนุกสนาน


แต่ทำไม ... ตอนนี้


...ผมถึงเหงา...


รู้สึกอยากร้องไห้ เหมือนมันว่าง ไม่มีอะไรให้ทำ และก็นอนไม่หลับ

บางทีอาจเป็นเพราะ ผมคิดถึงคนที่เคยอยู่ในอ้อมแขนผม คนที่ผมอยากอยู่ด้วย อยากเจอ อยากนอนหลับไปด้วยกัน แล้วก็ตื่นมาพร้อมกัน

บางทีผมก็ไม่รู้ว่าทำไม ผมถึงมีชีวิต เหมือนที่คนอื่นๆเขามีกันบ้างไม่ได้ ผมไม่ได้อยากจะรวยล้นฟ้า ไม่ได้อยากเป็นคนที่โชคดีที่สุด


ผมแค่อยากมีใครสักคน ที่จะอยู่ข้างๆผม ในเวลาที่ผมต้องการเขา อย่างเช่นในค่ำคืนอย่างนี้


ถ้าได้มีคนที่เรารักอยู่ข้างๆกัน ก็คงจะดีนะครับ


มันเป็นความรู้สึก ที่ผมไม่เคยได้สัมผัส ไม่เคย ..... และผมโหยหามัน


มันน่าแปลกนะครับ ที่ผมกับเธอตอนนี้มีสัมผัสที่ส่งถึงกันอย่างประหลาด ณ ขณะที่ผมกำลังพิมพ์ข้อความนี้อยู่ เธอก็ทักผมมาทางแชท ทั้งๆที่เธอน่าจะหลับไปแล้ว

มันน่าทึ่งมาก ที่พักนี้ ผมกับเธอเหมือนสื่อกันได้ ... ทางความรู้สึกในลักษณะนี้


เพราะผมรักเธอ แล้วเธอก็รักผมตอบด้วยรึเปล่า?? ที่ทำให้เราสื่อถึงกันได้อย่างนี้ นี้ไม่ใช่ครั้งแรก


จะมีสักวันไหมหนอต่อไปจากนี้ ที่ผมจะนั่งเล่าเรื่องราวดีร้ายในชีวิตผม ผ่านไดร์อารี่นี้ โดยอาจมีเธอทำอะไรอยู่ใกล้ๆ หรือนอนหลับอยู่ข้างกัน


ผมหวังว่าสักวัน ผมจะได้มีโอกาศทำเช่นนั้น


มีคนที่ผมรักอยู่ในอ้อมแขน และผ่านพ้นวันวัยของชีวิตไป อย่างไม่ต้องรู้สึกโดดเดี่ยวอย่างนี้อีกต่อไป