วันนี้บรรยากาศต่างๆดูอึมครึมยังไงไม่รู้ หน้าที่การงานเริ่มที่จะบีบรัดเข้ามามากขึ้น ใกล้ถึงวันประชุมแล้ว แต่แบบยังไม่ค่อยจะลงตัวเท่าที่ควร
หลายๆความคิดยังไม่ออกมา อย่างที่ตั้งใจ
แต่เมื่อวานไปเมืองทองธานีมา ไปดูบูทของที่ทำงาน ผมต้องช่วยกับพี่อีกคนที่แผนก คิดออกแบบปรับปรุงบูทที่ใช่มานานนี้ใหม่
มองดูแล้วยังไม่รู้ว่าจะเริ่มยังไง แต่ว่าตอนนี้อยากไปห้องสมุด ใช่ความคิดมากๆโดยที่ไม่ต้องมีงานแสรกเข้ามาให้ปวดหัว
และหลังจากเดินเตร็ดเตร่ถ่ายรูป ... ก็แอบชิ่งไปหาคุณที่คอนโดในเมืองทองนั้นเอง ... คุณเบี้ยวหนีกินข้าวก่อน รายการว่าจะกินส้มตำของเราจึงตกไป
แต่โชติยังดีที่เจอคุณยืนรอซื้อข้าวอยู่ที่ร้านใต้คอนโดคุณ ไม่งั้นผมยังคิดเลยว่าคุณจะให้ผมขึ้นไปบนห้องคุณรึเปล่า...
มื้อนั้นเลยกลายเป็นข้าวไข่เจียวหมูสับของคุณ กับข้าวผัดหมู ของผมแทน .... แต่ได้กินกับคุณ อะไรก็อร่อยทั้งนั้น 5555+
อิ่มแล้วก็หลับๆ ตื่นๆ ดูทีวีรายการหวาดเสียวรายการนึงที่ เอาอาการบาดเจ็บต่างๆของนักกีฬาต่างๆมาพิจารณากัน ... เหอๆ เลือดสาด ... ผมหละขาอ่อนไปเลย
อาการกลัวเลือดกำเริบ .... แต่เป็นช่วงเวลาที่มีความสุข ที่ได้อยู่กับคุณ ...
ตอนเย็นก็กลับบ้าน ... โดนแม่โทรตามมาจิกว่าเมื่อไร จะถึงตลาดมาช่วยเก็บร้านสักที ( ยังไม่ถึงเวลาสักหน่อย แม่ชอบตื่นตูม พอไปถึงก็ยังไม่เก็บบอกรอคนซื้ออีกหน่อย ) ... แล้วก็โดนคุณโทรมาถามว่าถึงรึยัง ... ผมบอกคุณเรื่องลงรถก่อนสุดสายแล้วก็ขึ้นรถตู้มาอีกทาง ...ก็เลยโดนคุณเม็งซ้ำอีก ... เอ่อ ... ก็ไม่ค่อยได้เคยไปนี่นะ ทำไมต้องเม็งกันด้วยหนอ
เลยโดนทั้งแม่โดนทั้งคุณซ้อนกันเลย .... อะไรจะขนาดนั้น
ตอนเย็นกินข้าวกับแม่ ก็คุยกันเรื่อง เอากับข้าวมาที่ทำงาน เบื่อแล้วหนอ เรื่องกับข้าวที่ทำงาน ... แม่ซื้อกระเป๋าหมีพูใส่กับข้าวให้น่ารักมากมีแต่คนชอบ อิ อิ ... นอกจากจะมีกระเป๋าใส่กับข้าวแล้ว ก็ยังมีกับข้าวใส่อยู่ข้างในด้วย อิ อิ มีแม่ก็ดีแบบนี้เนอะ
ผมรักแม่คับ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น