วันพฤหัสบดีที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2551

... งานไม่เดิน ...

ช่วงนี้เป็นช่วงที่น่าเบื่อที่สุด เพราะว่าเป็นช่วงที่งานไม่เดิน



งานเสร็จหลายวันแล้วแต่ยังไม่มีโอกาศนำเสนอเจ้านาย และจะได้เดินหน้า จะปรับปรุง หรือจะทำใหม่ยังไงก็จะได้มีอะไรทำ



สองวันแล้วที่จะออกจะเข้าไม่รู้อะไรเป็นอะไร เดี๋ยวต้องไปที่นั่นที่นี่ ตะลอนๆ ไปดูงานช่าง ตามบ้าน ตามโรงงานของเขา



ถึงจะเหนื่อย แต่สนุก ได้นั่งรถเที่ยว ไม่ต้องนั่งงมอยู่หน้าคอมอย่างเดียวตลอดวัน



การประชุมก็เลื่อนไปเรื่อยๆ ... ไม่รู้ยังไง เงง ... ช่วงนี้พยายามที่จะทำอะไรให้มันเข้ารูปเข้ารอย จดงานที่ทำแต่ละวัน พยายามไม่ทำขั้นตอนต่างๆผิดพลาด



และพยายามที่จะไม่เขียนแบบพลาด รวมทั้งเรื่องคิดราคาไม้ดิบด้วย ... เฮ้อออออ ใครว่าเป็นช่างเขียนแบบงานจะสบาย



บ้าหรอ ... เหนื่อย ... เงินเดือนก็น้อย ...



เมื่อวานแม่ไปหาคุณหมอคนสวยที่โรงพยาบาลรามมา โดนคุณหมอคนสวยด่าไปตามระเบียบเพราะว่าปล่อยปะละเลยตัวเอง จนตอนนี้หินปูนในช่องหูได้เคลื่อนตัวไปมาก มีผลต่อระบบประสาทและหลายๆอย่างอีกตามมา



ฟังแล้วดูจะไม่ค่อยดีเลย เพราะว่าแม่เครียดมากมาตลอด ... แต่ไม่รู้ว่าจะช่วยแม่ได้อย่างไร นอกจากพยายามทำตัวให้ดี ไม่ทำให้แม่ต้องเครียดมาก



อ่ะ ในขณะที่กำลังนั่งพิมพ์อยู่นั้นเอง คุณเพื่อนในออฟฟิตก็เรียกให้ไปซับน้ำหมึกออกจากที่ซับหมึกของเครื่องปรินทร์



เอ่อ ... ตอนนี้กลายเป็นหน้าที่ประจำกลายๆไปแล้ว ... อะไรเสียก็ อี เม อะไรแปลกๆก็อี เม เป็นประจำ แล้วงานก็เข้าในบัดดล



แบบ Approved แล้ว ... คิด Bomb (ราคาไม้ดิบ ) ด่วนๆๆๆ งานเข้าๆๆ ดีใจ มีงานทำ ... หลังจากว่างๆคิดอะไรไม่ออกมานานหลายวันอยู่



ไปทำงานก่อนนะคับ ขอบคุณที่สละเวลาอันมีค่าเข้ามาอ่านไดร์เน่าๆของผม




ตอนเย็นกลับมาอีกครั้ง เพราะว่ายังไม่มีเวลาอับเอาไดร์ขึ้น



ก็มีเรื่องอวด .... แต้น แตน นนนนนนน ....




นี้ .... ผมออกแบบเอง คิดวิธีประกอบเอง .... อิ อิ

เป็นเตียง 4 เสา เตียงแรกในชีวิตที่คิดเองทำเอง แล้วมันก็ได้ถูกทำออกมา จริงๆ ... เตียงนี้จะถูกส่งไปอังกฤษ ปลายเดือนนี้ จริงงาน เซ็ทนี้มีหลายตัว แต่เอาตัวนี้ก่อน เพราะภูมิใจเสนอ

เรียกได้ว่าทั้งปราสาทผมออกแบบเองคนเดียว ที่เป็นเฟอร์นิเจอร์ลอยตัวทั้งหมด 55+ เป็นเศรษฐีที่ไปซื้อปราสาทที่อังกฤษ (ท่าจะเงินเหลือใช้ )

อิ อิ ... ถ้าได้เห็นตอนมันไปตั้งในห้องมีหมอนมีที่นอน ก็คงจะดีเนอะ ...

เย็นนี้เลยเหนื่อถ่ายรูปวิธีการประกอบ เรียกได้ว่าละเอียดยิบ เผื่อคนอังกฤษจะโง่ ไม่สามารถประกอบเตียงของผมได้ แต่สิริรวมแล้ว หน้าตามันเป็นแบบนี้แล 555555+ ถ้าลงกีวี่แล้วเงาๆ คงสวยกว่านี้

แต่แค่นี้คนออกแบบก็ภูมิใจหน้าบานแล้ว กับผลงานชิ้นแรกๆของอาชีพออกแบบของผม

เหอๆๆ จะเลิกงานแล้วคับ ... วันนี้เพื่อนเลิฟของผมสมัยเรียนมัธยมด้วยกันจะมาหา หลังจากที่เราไม่ได้เห็น
หน้ากันมา 10 ปีพอดี นานมากเลยนะ กับการที่เราจะได้เห็นคนที่เราเคยนั่งเรียนด้วย สนิทด้วย 55555+ แต่เรื่องของเพื่อนผมกับผมคนนี้นั้น เป็นเหมือนโชติชะตา

ไว้ว่างๆคงจะได้บรรยายวิธีการเจอกันของผมกับมันให้ได้อ่านกันนะคับ วันนี้ไปแล้วเดี๋ยวมันบ่น

1 ความคิดเห็น:

นายต้นกล้า กล่าวว่า...

หูยยย..
เตียงนี่เจ๋งไปเลยครับ
อยากเห็นตอนมันเงาแว๊ปๆ
แบบพร้อมนอน คงสวยน่าดูเลยเนอะ

... สีสันแห่งสายลม ...

ความฝันอยู่ห่างไกล ... แค่หัวใจไปถึงก็เพียงพอ ...

ความฝันอยู่ห่างไกล ... แค่หัวใจไปถึงก็เพียงพอ ...