... กลับมาโสด ...

สวัสดีความโสด และเพราะเมื่อคืนสดๆร้อนๆ เราก็เอ่ยคำร่ำลากัน ผมเลิกกับเธอแล้วอย่างเด็ดขาดและถาวร


ไม่ได้เป็นเธอคนเดียวที่บอก แต่เป็นความต้องการในส่วนลึกๆของตัวผมเองด้วย เพราะรู้สึกหมดพลังกับการรักใครสักคนโดยที่เขาไม่ได้อยากจะมาเป็นแฟนเราตอบ


อ่ะ ... เอาเป็นว่า ไม่เป็นไรละกันนะ


เช้านี้จึงมึนๆงงๆเล็กน้อย แต่ก็ไม่แย่เท่าคราวที่เรามีปัญหากันครั้งแรก


นี้หละมั้งที่เขาเรียกว่าไปกันไม่ได้ รักกัน แต่ไปด้วยกันไม่ได้ แม้จนกระทั่งวินาทีนี้ผมก็ยังมีแต่คำถามเดิมๆซ้ำอีกว่า... เธอคิดอะไรของเธอ


แต่ช่างเถอะคับ มันไม่ได้มีประโยชน์อะไรสำหรับชีวิตผมอีกแล้วที่จะมานั่งฟูมฟาย คร่ำครวญไปก็ไม่ได้ทำให้เธอกลับมา เพราะเธอยืนกรานกระต่ายขาเดียวมาตั้งแต่ต้น


ผมที่บ้าไปเอง ก็นะ ...


ช่วงนี้ก็เลยนึกถึงหนังเรื่อง Love Actually กับคำว่า ... กลับมาโสด ...


ก็คงงั้น


ความรักงดงามเสมอ ไม่ว่าจะมองในมุมไหน แล้วไม่ว่าเราจะอยู่ในมุมไหนก็ตาม บางครั้งการจากลา อาจไม่ได้จบลงด้วยรอยน้ำตาเสมอไป อาจมีความอิ่มเอม และความสุขลึกๆแฝงอยู่


อย่างน้อย ถึงเราจะอกหักเราก็เคยได้รักนะว่าไหม ....


ไม่รู้จะเขียนอะไรหรือจะอธิบายความรู้สึกแปลกๆตอนนี้ ... ก็คงต้องไปแระคับ เพราะว่างานเข้ามากมาย


รู้แต่ว่าคงจะโสดไปอีกนาน เพราะเบื่อแระ หาตังเอง ใช่เองดีก่า ท่าทางว่าจะมีความสุขมากกว่าการหาห่วงมาผูกคอ


วันนี้เปลี่ยนกระเป๋าเป็นกระเป๋าเป้มาทำงาน แล้วก็จัดตำแหน่งท่าทางการนั่งใหม่ อาการแปลกแถวๆลำตัวทางขวาก็หายไป หรืออาจเป็นเพราะกล้ามเนื้อ และการนั่งทำงานที่ไม่ถูกต้องนะก็ไม่รู้ เป็นเพราะกระเป๋าคาดด้วยรึเปล่า


ที่ใส่ของมากเกินไป


ตอนนี้หันมาออกกำลังกายเช้าเย็นก็ดีขึ้น แถมพุงกะทิ ก็หายไปอีกด้วย


หันมาสนใจตัวเองแหละดีที่สุดแล้ว


ที่สำคัญ สนใจแม่ด้วย ผมรักแม่คับ


เออ.. เกือบลืม ... เพลงนี้ผมมอบให้คุณนะ สำหรับ เรา มันอาจเป็นอย่างเพลง คือ ดังสายลม ที่พัดพาเราจากกัน ... ยินดีที่เคยได้รักคุณนะ


อีกนานแค่ไหนไม่รู้ ... แต่ผมสัญญา ว่าเราจะเป็นเพื่อนกัน ในสักวัน ... ขอบคุณที่รักผม