วันจันทร์ที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2551

... แด่ชีวิต ...

ช่วงนี้เบื่อๆ เลยอับไดร์ทุกๆวันทำงาน ... รู้สึก เซ็งๆทุกวันนะ มีเรื่องให้ต้องระบาย วันละหลายพันกิโล


วันนี้ก็อีก ... รู้สึกแปลกกับชีวิต ... ไม่รู้สิ มันเหมือนจะมีความสุขนะ แต่ทุกครั้งที่มีความสุข มันมันกจะติดตามมาด้วยความทุกข์ใจ หงุดหงิดหัวใจ อย่างน่าเบื่อหน่าย


อิจหนาระอาใจ


จนแบบทำไมกรูต้องเจออะไรแบบนี้ว่ะ มันน่าจะดีแล้วนี่


แต่มันก็ไม่ดีสักที หลายไดร์ที่รุนแรงเกินกว่าจะอับ ... ด้วยความรู้สึกก้นบึ่งจากหัวใจ


ที่มันอึดอัดจนอยากจะร้องตะโกน .... ว่าเบื่อแล้วนะ ....


ทำไมคนรอบๆตัวผมถึงเห็นแก่ตัวกันนัก ... ทำไมถึงคิดถึงแต่ตัวเอง ...


ตัวเองไม่ชอบแบบนั้น ตัวเองชอบแบบนี้ ... แล้วผมหละ ... ผมอยู่ตรงไหน


แล้วมนุษย์มันจะเป็นสัตว์สังคมทำเหี้ยอะไร ก็ไปอยู่ป่าแม่งเลยสิ ... จะได้ไม่ต้องเจอใคร จะได้ไม่ต้องหน้าไม่อาย ... พูดว่าแต่คนอื่น


ไม่ได้คิดรู้เลยว่าคนอื่นเขาจะรู้สึกยังไง


อยากทำไรก็ทำ


ผมเบื่อหว่ะคับ ตอนนี้ ... เริ่มเบื่อจนเหลือจะทนแล้ว


แด่ แม่ ... ที่ขี้บ่น .... แต่ผมก็รักแม่มาก และไม่เคยไม่รักแม่สักวินาที


แด่พ่อ ... ถึงพ่อจะไม่เอาไหน ถึงผมจะไม่ชอบใจในความเป็นพ่อสักเท่าไร แต่พ่อก็เป็นพ่อผม ผมรักพ่อคับ


แด่ยาย ... ที่เห็นผมเป็นหลานคนสุดท้าย และรักผมเพราะไม่เหลือหลานแล้ว แต่หลายๆความรู้สึก ผมรู้ว่ายายรักผมและผมก็รักยาย


แด่ป้า ... ที่หน้าไหว้หลังหลอก โกหกหน้าตาย แต่หลายๆความทรงจำที่ดีก็ยังมีอยู่ แม้ว่ามันจะน้อยมากก็ตาม.. แต่เอาเป็นว่าผมรักน้าสะใภ้มากกว่าคุณ


แด่ อาฉ่าง อาเขยแฟนของป้า ... เป็นคนอื่นๆแท้ๆ แต่บางทีดีกว่าญาติ .. ผมไม่แปลกใจหรอก ถ้าคุณจะด่าผมกับพ่อแม่ ด่ายาย ด่าปู่ สลับไปมาจนเขารู้กันหมดแล้ว


แด่พ่อน้าพาส ... ผมรักน้านะ เป็นเหมือนพ่ออีกคนของผม เป็นตัวแทนของพ่อที่ผมอยากมี แม้ว่ามันจะเกิดเรื่องไม่น่าจำหลายเรื่อง แต่พ่อก็เป็นพ่อที่ผมรักมากที่สุดอีกคน


แด่แม่น่าอ้อย ... น้าสะใภ้ที่เลี้ยงผมมาแต่เด็ก .. หลายๆความทรงจำยังติดตรึงอยู่ในใจ แม้ว่าต่อแต่นี้เราจะไม่ได้เจอกันอีก แต่ผมก็กล้าพูดได้ว่าผมรักแม่น้าอ้อยนะ .. แม้ว่าน้าจะเป็นคนอื่นแท้ๆ


แด่พี่สาว ... ที่เกิดและโตมาด้วยกัน แม้ว่าตอนนี้จะมีเรื่องไม่น่าจำ เกิดขึ้นระหว่างเรา ... แต่ผมจะจดจำพี่สาวที่เกิดและโตมาด้วยกัน คนนั้นเอาไว้ตลอดไป


แด่คุณปู่ (จริงๆเป็นตา) ... แม้ว่าเราจะเพิ่งมาสนิทกันแค่ช่วง 10 ปีหลัง .. แต่ช่วงท้ายๆของชีวิตปู่ ปู่ก็ทำให้ผมรู้ว่าปู่ก็รักผมและแม่ และแยกแยะได้ว่าใคร โกหก หรือใครไม่โกหก ดีใจที่ได้ดูแลปู่ก่อนตาย คับ


แด่แฟนสาว ... เรื่องราวของเราอาจไม่ค่อยสวยงามเท่าไร มีหลายครั้งที่เราต้องอดทน ต้องกลั้นใจ ผ่านบางช่วงไป ผมแค่อยากเป็นคนๆนั้นของคุณ ไม่ว่าคุณจะอยากได้หรือไม่ก็ตาม


แด่แฟนเก่าทั้งหลาย ... ขอบคุณที่ทำให้ชีวิตบางช่วงมีความสุข และบางช่วงเหมือนตกนรก


แด่ปูเพื่อนเก่า ... ดีใจที่ได้เจอแก่อีก ดีใจที่เราได้กลับมาคุยกัน แม้ว่าตอนนี้อะไรๆมันจะต่างออกไปมาก แต่ฉันก็ดีใจ


แด่เพื่อนปุ๊ ... ฉันเคยรักแกรนะ และไม่เคยคิดว่าเราจะเป็นแบบนี้กัน ในทุกวันนี้ ฉันเสียใจในสิ่งที่แกรทำกับฉัน รู้ไหม


แด่เพื่อนทั่วๆไป ... กรูเกลียดพวกมึง หลายคนตอแหล หลายคนเห็นแก่ตัว หลายคนไม่เคยจำว่ากรูมีบุญคุณอะไรกับมึงบ้าง เพราะฉะนั้น ... เพื่อนทั่วไปกรูเกลียดหมด


แด่เจ้านาย ... ขอบคุณที่ให้งานผมทำ ขอบคุณที่ให้โอกาศ และผมหวังว่าจะผ่านโปร


แด่เพื่อนที่ทำงาน ... ก็ดีนะ อย่างน้อยก็ดีกว่าที่เก่ามากโข


แด่คนทุกๆคนที่มองหน้า เดินสวนกัน และอยู่รวมโลก ... ดีใจที่ไม่ได้อยู่ในโลกนี้คนเดียว


แม่งชีวิตกรู มีคนอยู่ไม่มาก ...แต่ทำให้มีความสุขจริงๆนับคนได้ ... แสรดดดดดดดดดดดด ... กรูเซ็งชีวิตกรูวันนี้มากมาย

4 ความคิดเห็น:

p3ndy69 กล่าวว่า...

แม่งชีวิตกรู มีคนอยู่ไม่มาก ...แต่ทำให้มีความสุขจริงๆนับคนได้ ... แสรดดดดดดดดดดดด ... กรูเซ็งชีวิตกรูวันนี้มากมาย



๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐


ซึ่งก้อยังดีกว่าหลายๆคนที่ ไม่มีใครสักคนที่ทำให้เค้ามีความสุขได้เลยนะ ว่าไม๊???

~ p r i m ~ กล่าวว่า...

แด่เจ้าของ blog

ขอบคุณที่เขียนอะไรให้ได้อ่าน

5555+

^^

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

วันนี้ยุ่งมากมาย

จะบ้าตายแระ

ออนไปก้อไม่เจอเลยอ่ะ

monkey กล่าวว่า...

everyone has a bad time n day.

i know how u feel.tks diary where we can get all things in.

... สีสันแห่งสายลม ...

ความฝันอยู่ห่างไกล ... แค่หัวใจไปถึงก็เพียงพอ ...

ความฝันอยู่ห่างไกล ... แค่หัวใจไปถึงก็เพียงพอ ...