... ก่อนอื่น วันนี้ ผมขอกราบส่งเสด็จ พระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยานิวัฒนา กรมหลวงนาราธิวาสราชนครินทร์ ในวันพระราชพิธีถวายพระเพลิง ด้วยความอาลัยยิ่งนักคับ ...
วันนี้ตื่นเช้ามาด้วยความรู้สึกแปลกๆ ผมรู้สึกว่ามันดูเศร้าๆ กว่าทุกวัน ผมว่าคนไทยทุกคนคงรู้สึกเชกเช่นเดียวกัน เป็นวันที่ประเทศเราจะต้องจดจำกันไปอีกนานแสนนานทีเดียว
แต่ตอนมาทำงาน ผมก็ยังเห็นบางคนใส่เสื้อสีเขียว ... สีแดง ... ไม่เข้าใจว่า ไม่ได้เปิดทีวีดูกันบ้างรึไงนะ ว่าวันนี้วันอะไร
เฮ้อออออออออ...........
เมื่อวันคับ ผมอ่านพบข้อความนี้โดยบังเอิญนะ
... ชอบตรงความซื่อๆ ตรงไปตรงมา ไม่ต้องใช่ความพยายามมาก ไม่ต้องพยายามตกแต่งให้เป็นรูปแบบอะไร ก็เป็นบ้านที่สวยน่าอยู่ดี ทุกๆส่วนถูกจัดวาง ตามลักษณะการใช่ชีวิตประจำวันที่เป็นของเราเอง มันทำให้อยู่แล้วไม่รู้สึกแปลกปลอมไม่ต้องปรับตัว เปลี่ยนแปลงพฤติกรรมเพื่อให้เข้ากับบ้าน...
เมื่อวานอ่านหนังสือบ้าน แล้วไปเจอข้อความนี้เข้า ... ผมชอบนะ รู้สึกว่าคนเขียนคิดอะไรคล้ายๆผม คือเขาไม่ต้องการอะไรมาก
ไม่ต้องการความสมบูรณ์แบบ หรือความรู้สึกที่ดูเหมือนจะสมบูรณ์แบบ
ก็คงเหมือนชีวิตคน ... ทำไมเราต้องตามหาความมั่นคง ทำไมเราต้องมองหาความสบาย
ในเมื่อเหนื่อยกาย ดีกว่าเหนื่อยใจตั้งเยอะ แต่คนเราก็ชอบที่จะเหนื่อยใจ ให้มันได้อะไรขึ้นมา
เชื่อไหมว่าตอนนี้ความคิดและทัศนะคติของผมเปลี่ยนทุกๆ 5 นาทีทีเดียว
แต่มีเพียงสิ่งเดียวที่ไม่เคยเปลี่ยนไปเลยนั้นคือหัวใจ
ผมยังคงรักคุณเหมือนเดิมนะ เหมือนเมื่อครั้งที่คุณยังน่ารัก ... ถึงแม้ว่าผู้หญิงที่น่ารักคนนั้นอาจจะไม่กลับมาอีกแล้วแต่ผมก็ยังรักคุณตามเดิม
เมื่อคราวที่แล้วมีคอมเมนท์อยู่ 1 คน ดังนี้
เธอเปลี่ยนไปเพราะอะไร
คุณเคยถามตัวเองรึป่าว??
คุณเปงอะไรกับเธอ เคยคุยกันรึป่าว
รุรึป่าวว่าเปงยังไง
ผู้หญิงคนนั้นที่คุณพูดถึงอีกนาน หรืออาจจะจะไม่กลับมาเลยก้อได้
เพราะฉะนั้นไปรักคนที่รักคุณ
และพร้อมที่จะยุกับคุนดีกว่ามั้ย
ที่ให้ผมไปรักคนอื่นที่รักผม เอ...ใครหละ
เออ... ในเมื่อคุณบอกว่ารักผม และคุณบอกว่าพร้อมที่จะอยู่กับผม ... " ตอนนี้ก็พร้อม " (ผมจำได้นะ ) แล้วผมจะต้องไปรักใครหละ
เมื่อหลายคืนก่อนผมได้มีโอกาศคุยกับนักจิตส่วนตัวของผม เธอเป็นเพื่อนปรับทุกข์ที่แสนวิเศษสำหรับผมเสมอ คอยให้กำลังใจเสมอมา
เธอบอกกับผมว่า ... คนเราถึงแม้มันจะเข้ากันไม่ได้เลย .... แต่อยากจะอยู่ด้วยกัน อยากที่จะรักกันรึเปล่าหละ ... นั้นดิ!!!!! แม้เจ้า ... ฟังแล้วมันช่างโดนนะคับ
รู้สึกเหมือนมีคนมาดีดนิ้วใส่หน้าแล้วสมองก็โล่งในทันที แต่ปัญหามันมีอยู่ว่าผมจะต้องทำยังไง ผมจะต้องทำยังไงให้ผู้หญิงคนนั้นที่น่ารักกลับมาเป็นลมหายใจของผมดังเดิม
แต่ผมเรียนรู้อย่างนึงจากวันนี้ นั้นก็คือ ... ผมเข้าใจความรู้สึกของการทำทองไม่รู้ร้อนแล้ว ผมรู้แล้วว่าทำแล้วมันรู้สึกดีเช่นไร ผมรู้แล้วว่า อ๋อ ...มันเป็นเช่นนี้นี้เอง เขาถึงชอบทำกันนัก
การทำเป็นไม่ใส่ใจไม่ทุกข์ร้อน การตีหน้าตาย ไม่แสดงความรู้สึกในหัวใจออกมานั้นเป็นอย่างไร ... ทำเหมือนเป็นคนแปลกหน้าต่อกัน
แต่คุณคนแปลกหน้า แม้ว่าคุณจะทำเป็นแปลกหน้าสำหรับผม เช่นไร ไม่ว่าคุณจะกระด้างกว่านี้อีก 100 เท่า หรือไม่ว่าคุณจะเป็นตัวของคุณเองอีกสักเท่าไร ... แต่ผมก็รักคุณนะ ... (เอ .. คุ้นๆนะ คล้ายๆ I love you stranger ของใครบางคนเลยอ่ะ)
เมื่อคืนแม่บอกผมว่า ให้ซื้อดินญี่ปุ่นให้คุณหลายๆก่อน ... แล้วถ้าคุณอยากได้แบบไหน ... ก็ให้ปั่นเอาเอง ใส่จิตวิญญาณที่ต้องการลงไป แม่พูดตรงมากๆ
สุดท้ายผมก็แค่อยากจะบอกกับคุณว่า ... ไม่ว่าคุณจะเป็นยังไง ผมก็ยังรักคุณอยู่ดี ... แล้วคุณหละ ... ไม่ว่าผมจะเป็นยังไง คุณจะยังรักผมไหม ...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น