...โอกาศ ...

สวัสดีคับไดอารี่


ช่วงนี้ว้าวุ่นใจสักหน่อย เรื่องอาการป่วยของตัวเอง ผมไม่แน่ใจว่าตอนนี้ผมกำลังเป็นอะไร หรือกำลังจะเป็นอะไร


ไปหาคุณหมอมาเมื่อวันอาทิตย์เรื่องอาการที่ผมปวดท้องตื้อๆทางขวามาเดือนกว่าแล้ว มันไม่ได้ปวดนะคับ มันแบบทำให้รำคาญๆ แล้วมันก็เลื่อนขึ้นเลื่อนลง ปวดไม่
ซ้ำที่กันในแต่ละวัน


ผมไปหาคุณหมอ คุณหมอจับผมตรวจฉี่ อาจจะสงสัยว่าผมเป็นอะไรที่ไตรึเปล่า 45 นาที ปรากฏว่าไตผมปรกติดี กินน้ำน้อยไปหน่อย


เอาหละสิคับตอนนี้มันเหลือตัวเลือกไม่มาก ไม่กระเพาะ ก็ลำไส้(ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมกลัวมากที่สุด) แต่คุณหมอจ่ายยาเกี่ยวกับกระเพาะให้ผม แล้วบอกว่าถ้าไม่หายให้มาหาคุณหมอใหม่อีก


ผมกลัวเป็นมะเร็งลำไส้นะคับ ที่ผ่านมาผมไม่ค่อยทานผัก ผลไม้ ทานบ้างเป็นบางอย่างและบางมื้อ
กลับมาปรึกษาแม่ แม่ก็บอกว่าให้ทำใจให้สบาย กินยาที่หมอให้มาดูก่อน


ผมปรึกษาแม่เรื่อง ที่ว่าจะไปตรวจสุขภาพดีไหม แม่บอกว่าไปทำบุญดีกว่า แม่บอกว่า คนเราถ้ามันจะเป็นมันก็เลี่ยงไม่ได้


ผมมานั่งคิดๆดูว่าคงจะจริงของแม่ ถึงจะไปตรวจ ก็ไม่มีเงินรักษาอยู่ดี รู้แล้วก็เครียด ... แม่บอกว่าอยู่ทุกวันนี้ให้มีความสุขดีกว่า


แม่พูดถูกเสมอ


เมื่อวานตอนเย็นผมเลยโทรไปขอโทษยาย เรื่องอะไรต่างๆที่ทำไม่ดีไว้กับยาย ให้เราต้องโกรธกันมาสักระยะนึงแล้ว


แล้วกินยาของหมอที่ได้มาเมื่อวาน 1 วัน บวกกับการทายานวดยามา 4-5 วันแล้วของผม ลำตัวข้างขวาของผมก็ดีขึ้นอย่างประหลาด


อย่างน้อยมันก็ไม่ปวดตื้อๆ มีเสียดๆบ้าง แต่ไม่ได้ตื้อยาวนานเป็นวันๆเหมือนที่ผ่านมา ตลกดีนะคับ ตื่นมา


ตอนเช้าแล้วก็ไม่ได้รู้สึกเป็นแผงก้อน ที่หน้าท้องเหมือนที่เป็นมาตลอดเดือน


ที่คิดมากมายก็อาจเป็นเพราะผมได้อ่านเรื่องของผู้ชายคนนึง อายุ 25 ปี มีนิสัยการกินคล้ายๆกับผม เพียง


แต่ผมเริ่มมากินผักบ้างในชีวิตประจำวันนี้ก็ สัก หลายปีมาแล้ว แต่เขาไม่กินเลย ผลไม้ก็ไม่กิน


แล้วเพิ่งมารู้ตัวก็เมื่อเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย ตอนนี้เขายังมีชีวิตอยู่ ล่าสุดเขาเขียนไดร์เมื่อวันที่ 13 อ่านแล้ว


ก็กลัวคับ เพราะเขาบอกว่าเขาไม่มีอาการอะไรเลย นอกจากชอบปวดท้องบ่อยๆ


ไปหาหมอ หมอทั่วไปก็ว่าท้องอืดท้องเฟ้อ ... เขามีก้อนมะเร็งยาว 12 เซ็น ในลำไส้ผ่าไม่ได้แล้ว เพราะว่าเลยช่วงเวลานั้นมานานมาก มันแพรกระจายเข้าไปในต่อมน้ำเหลือง และที่อื่นๆ


อ่านดูแล้วผมรู้สึกขนลุกเลย ผมกับเขาอายุไล่กัน แล้วก็แอบมาคิดว่า ผมยังมีโอกาศแก้ตัวได้ทันไหม


สำหรับผู้ชายคนนั้นคงไม่มีโอกาศให้เขาได้แก้ตัวแล้ว น่าสงสารเขาจับใจ


ส่วนตัวผมเองก็ไม่แน่ใจ ว่าผมกำลังเป็นอะไรรึเปล่า แต่ผมก็กำลังพยายามที่จะแก้ไขปรับปรุง อุปนิสัยของตัวผมเองสะใหม่


ตอนนี้ผมรู้สึกว่าได้คิดอะไรมากขึ้นนะ ผมรู้สึกรักแม่มากขึ้น รู้สึกว่าไม่มีใครอีกแล้วในโลกที่รักผมเท่าแม่
ตลอดเวลา 3 ปีที่ผ่านมา ผมสนใจใครก็ไม่รู้ ที่ไม่ได้รักผมจริงๆเลย


ผมจำได้ว่าล่าสุดที่ผมบอกกับแฟนผมว่าผมป่วย ไม่แน่ใจว่าเป็นอะไร เธอบอกกับผมในวันต่อมากว่า อาการป่วยของผม เธอคงจะช่วยอะไรไม่ได้มาก ผมไม่รู้ว่าที่เธอพูดออกมานั้นหมายความว่าอย่างไร


แต่ฟังแล้วเจ็บปวดนะคับ เจ็บปวดที่ครั้งนึงที่เธอบอกผมว่าเธอป่วย ไตไม่ดี ผมเคยคิดกับตัวเองว่า ... สุดท้ายแล้ว เมื่อมันไม่มีทางออกใด ผมจะสามารถให้ไตเธอได้ไหม หากเกิดอะไรขึ้น ผมจะบอกแม่ของผมว่าอย่างไร


ว่าผมจะทำแบบนั้น


แม่บอกกับผมว่า เพราะผมจริงใจมากเกินไป ผมจึงมักสูยเสียตลอดเวลาแบบนี้


แต่ไม่เป็นไรนะคับ ผมตัดสินใจแล้วว่า ควรจะหันกลับมา สนใจแม่ของผม พ่อของผมอย่างจริงๆจังๆสักที
เพราะถึงจุดสุดท้าย ... ผมคงไม่เหลือใคร นอกจากพ่อกับแม่ ...


ผมไม่รู้ว่าทุกวันนี้มันจะสายไปไหม สำหรับการแก้ตัว .. แต่ผมก็ได้ทำแล้ว และจะทำตลอดไป